Madde Detay

Asıl adı Abdurrahman'dır. Âlemşâh lakabı ile bilinir. Saçlı Emir Efendi'nin oğludur. 16. yy. bilginlerinden Fazıl Efendi'ye talebe olduktan sonra Ebu'ssuud Efendi'den mülazım oldu. Rüstem Paşa tarafından korunarak 30 akçe ile Hayrabolu'ya müderris tayin edildi. Daha sonra Sinan Paşa'nın Beşiktaş'ta yapılan yeni medresesine müderris olarak atandı. 966 / 1558 senesinde Semiz Ali Paşa'nın yaptırdığı medreseye atanmışken veba hastalığına yakalandı. Hastalığın ateşi konuşma ve duyma yetisini engellediği için müderrislikten emekli edildi. 987/1579 yılında Safed kadısı iken vefat etti (Özcan 1989: 259). Nevi-zâdeye göre Abdurrahman Efendi, şiir ve inşada yetenekli, üç dilde şiir ve nesir yazmaya kabiliyetli bir edip idi. Metn-i Minâre Şerhi, Şerh-i Miftâh Haşiyesi, Şerh-i Mevâkıf u Sadrü'ş-şeria'ya Tâlikatı, Tefsîr-i Keşşâf adlı eserleri ve Ebussuud Efendi'nin Kaside-i Mimiyye'sine şerhi vardır (Özcan 1989: 259). Mehmed Tahir bu eserlerin yanı sıra Tuhfetü'l-garâib fî Havâsi'l-eşyâ ve Envâ'ül-hiyel ve Acaibü'l-bahr adlı eserlerinin de olduğunu söylemektedir (Bursalı Mehmed Tahir 1333: 358). 

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Nevizâde Atâyi. Hadâiku’l-Hakayık fî Tekmiletü’ş-Şakâyık. İstanbul: Çağrı Yay.

Bursalı Mehmed Tâhir (1333). Osmanlı Müellifleri. 1.C. İstanbul.

Sezen, Tahir (2006). Osmanlı Yer Adları. Ankara: T.C Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Dil diler kim sîne-çâkünden göre dil-ber yüzin

Gör tabîbi merhemiyle turmadın örter gözin

(Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.I. Ankara: Bizim Büro Yay. 635.)