Madde Detay

Azerbaycan sahası âşıklarından olan Daşdemir Bayramoğlu, 1868 yılında Şamahı kazasının Engeharan köyünde doğmuştur. Daşdemir, tahsilini Şamahı’da mollahanede tamamlamıştır. 1928 yılında Engeharan köyünde vefat etmiştir (İsmayılov ve Keniyev 2005: 342).

Âşık Daşdemir Bayramoğlu, genç yaşlarından itibaren saza ve söze bağlı olarak yaşamını sürdürmüştür. Bir müddet Mahmudağa Ehmedağaoğlu’nun meclisine iştirak ederek âşık meclisinin faaliyetlerini yakından takip etmiştir. Bilâl ile tanışıklığı onun saz ve söz sanatına karşı sevgi ve hevesini daha da artırmıştır (İsmayılov ve Keniyev 2005: 342). Daşdemir hakkında anlatılanlara göre, Azerbaycan sahası destanlarını iyi bildiği gibi, Şirvan âşıklarının saz havalarını da icra etme kabiliyetine sahiptir. Âşık Daşdemir hem eser yaratan hem de icra eden bir âşıktır. Onun lirik şiirlerinin yanı sıra “Daşdemir ve Esmer Hanım” adlı destanının da olduğu rivayet edilmektedir. Araştırmacılar, söz konusu destandan sadece birkaç yaprak elde edebilmişlerdir. Günümüze kadar âşığın on beş şiiri toplanmıştır (İsmayılov ve Keniyev 2005: 342). “Gederem” başlıklı şiirinde, “Herkes esiridir doğma yerinin,/ Yâd el cennet ola, dad vermez şirin,/ Kırıp zincirini daş kefeslerin./ Bir kuş olub, men vetene gederem.” (İsmayılov ve Keniyev 2005: 342) sözleri ile herkesin doğduğu yere bağlı olduğunu ve yabancı bir memleketin cennet gibi olsa da kişiyi mutlu etmediğini ifade etmektedir. Daşdemir, ayrıca söz konusu şiirinin devamında sazını elinden bırakamayacağını da dile getirmektedir. “Getdi” (İsmayılov ve Keniyev 2005: 342) başlıklı şiirinde ise, emanet olan ömrünün, sevgilisinin, yağan karın, bahçesindeki meyvelerinin ve Şirvan’da dostlarının, meslektaşlarının var olup gitmesinden bahsederek hayıflanmaktadır.