Madde Detay

Babası Mehmet Ali Bey’dir. 1925 yılında Kabataş Lisesi’ni bitirdikten sonra gazeteciliğe başlar ve uzun yıllar Vakit gazetesinde çalışır. Gazetecilik hayatına İngilizce mütercimi olarak başlayan Ebcioğlu’nun Vakit, Haber, En Son Dakika gibi gazetelerde fıkraları, Yedigün dergisinde röportajları yayımlanır. 1942 yılında Ankara radyosuna spiker olarak girer, radyonun müdürlüğüne kadar yükselir. 1984’te ise Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü’nü kazanır.

Erol Üyepazarcı’nın belirttiğine göre Hikmet Münir’in 1939-1942 yılları arasında önce Vakit gazetesinin “Polis Romanları Serisi”, 1940 yılından sonra ise İnkılâp Kitabevi’nin “Cinai Romanlar Serisi” içinde yer alan en az 24 kitabı bulunmaktadır (Üyepazarcı 2006:335). Bu kitapların üzerinde özgün dildeki yazarın adı olmamasına rağmen, çeviren ya da “nâkili” adı altında Hikmet Münir Ebcioğlu’nun imzasının yer alması bazı şüpheleri beraberinde getirmektedir. Bununla birlikte kitapların arka kapaklarında yazar olarak kitapların ön kapağında çevirmen ya da “nâkil” olarak geçen Hikmet Münir Ebcioğlu’nun adı yer almaktadır. Üyepazarcı bu karışıklığa şu şekilde bir açıklama getirir: “Düşüncemize göre bu kitaplar ya tamamen yerli üretimdir ya da yabancı dillerde yayımlanmış bazı polisiye romanlara öykünerek yazılmış yapıtlardır veya bunların kısaltılmış, değiştirilmiş biçimleridir.” (Üyepazarcı 2006:335). Bunların dışında Hikmet Münir Vakit gazetesinin okuyucularına armağan olarak verdiği polisiye hikâye kitaplarından birini de yazmıştır. Yazarın polisiye eserleri dışında çevirileri ve Refik Halit üzerine bir çalışması da bulunmaktadır.

Hikmet Münir Ebcioğlu’nun kendi yazdığı veya İngiliz polisiye romanlarından esinlenerek ürettiği romanların hemen hepsi Londra’da geçmektedir. Kahramanlar genellikle resmi polis hafiyeleridir. Suçlu olarak çizilen karakterler ise uluslararası teröristler, Amerika’dan gelen kiralık katiller, hırsızlık çeteleri, miras için yakın akrabalarını bile öldürmekten çekinmeyen kişilerdir. Kitaplarda muamma öğesi zayıf kalmakta, suçlular genellikle daha hikâyenin başında kendini ele vermekte, olaylar bir hırsız-polis ya da katil-polis kovalamacası şeklinde devam etmektedir. Dolayısıyla eserlerin kurgularının çok yetersiz olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır (Üyepazarcı 2006: 336-337).