Madde Detay

Asıl adı İbrahim Oğuz olan âşık, 1926 yılında Antalya'nın Gündoğmuş köyünde doğmuştur. Âşık İbrahim Oğuz'un babasının ismi Halil, annesinin ismi ise Elif'tir. Kendilerine "Tahtacılar" denilmektedir. Âşık, ilkokul birinci sınıftan terktir. Ancak okuma yazmayı kendi imkânları ile öğrenmiştir. 1946 yılında askere gitmiş ve askerliğini İskenderun'da çavuş olarak yapmıştır. Âşık İbrahim Oğuz, askere gidinceye kadar çobanlık yapmıştır. Daha sonra ormancılık, çiftçilik ve seracılık işlerinde çalışmıştır. Şimdi ise sadece âşıklığını sürdürmektedir. İbrahim Oğuz, askerden geldikten sonra amcasının 14 yaşındaki kızıyla evlendirilmiş ancak bu evlilik 6 ay sürmüş, devamı gelmemiştir. Ardından 1954 yılında Esma Hanım ile evlenmiştir. Oğuz'un ikinci evliliğinden; Halil, Ahmet, Veli, Ali isimlerinde dört erkek ve Gönül isminde bir kız olmak üzere toplam beş çocuğu vardır (Öksüzoğlu 2009: 3-4).

Âşık İbrahim Oğuz, çocukluğundan beri türkü söylemeye heves etmiştir. Henüz çocuk yaşlardayken sazlı sözlü ortamlara girerek usta sanatçıları dinlemiştir. Âşık İbrahim Oğuz'un bu alana ilgi duymasında yaşadığı olayların büyük etkisi olmuştur. Çünkü o, henüz üç yaşındayken babası ölmüş ve annesi başka biriyle evlenmiştir. Kendisi de amcasının evinde büyümüştür. Bu olaylar onu derinden etkilemiş ve küçük yaşlardan itibaren sazlı sözlü ortamlara girmeye başlamıştır. Muhtelif yerlerde düzenlenen âşık bayramlarına, düğünlere, şenliklere katılmıştır. Âşıklık geleneğindeki gibi bir usta-çırak ilişkisi içerisinde yetişmemiştir. O, yeteneğinin Allah vergisi olduğunu ifade etmekte ve çektiği çileler nedeniyle âşık olduğunu söylemektedir. Âşık İbrahim Oğuz, saz ve keman çalabilmektedir. İlk aşkının keman olduğunu söyler. 12 yaşındayken bir arkadaşıyla birlikte ağaçtan bir keman yapmış ve keman çalmayı da kendi kendine öğrenmiştir. Kemanı, kemençe gibi tutarak çalmaktadır. Daha sonra saza merak salan âşık, saz çalmayı da yine kendi kendine öğrenir. Ezgilerini kendisi yaratır ve o an içinden nasıl geliyorsa o şekilde çalar (Öksüzoğlu 2009: 5). Oğuz, şiirlerinde; 7'li, 11'li, 12'li ve14'lü hece ölçülerini kullanmıştır. Âşık, 7'li hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde 4+3, 11'li hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde ise 4+4+3 veya 6+5 duraklarını kullanmıştır (Öksüzoğlu 2009: 7).