Madde Detay

Asıl adı Mehmed olan Mahcubî, Artvin’in Aşağı Hod (Aşağı Maden) köyünde doğdu. Hayatı, ailesi ve eğitimi konusunda bilgi bulunmayan Mahcubî’nin 19. yüzyılın ikinci yarısında doğup 20. yüzyılın başlarında öldüğü tahmin edilmektedir. Göle’nin İncesu köyünde uzun süre imamlık yapmıştır. Bir hamisinin olup olmadığı konusunda bilgi yoktur. Hıfzî Baba’nın Mahcubî’nin ölümü üzerine yazdığı bir şiirden yola çıkılarak Hıfzî’den (1860-1915) daha önceki bir zamanda öldüğü varsayılmaktadır. Bazı kaynaklarda ise 1912 yılındaki Balkan Savaşı’na katıldığı ve daha sonraki bir dönemde öldüğü varsayılmaktadır (Koç 1990: 113-130).

Âşık Müdâmî tarafından bulunan bir cönkte şiirlerine rastlanan Mahcubî, ağırlıkla dinî olmak üzere sevgi, ayrılık gibi konuları işledi. Son derece sade ve akıcı bir dil kullanmıştır. Şiirlerini hece ölçüsü ile yazmıştır. Mahcubî, destanları ve zincirleme şiirleriyle de günümüze önemli örnekler bırakmıştır. Mahcubî’nin etkilendiği ve kendinden sonra etkilediği âşıklar olup olmadığı konusunda bilgi yoktur (Karadeniz 2002: 361).

Karadeniz, Bekir (2002). Artvinli Halk Şairleri. Ankara: Artvin Kültür ve Yardımlaşma Derneği Yay.

Koç, Mehmet (1990). Hodlu Halk Ozanları ve Kalem Şuaraları. Aydın: Hürtunç Ofset.

Öksüz, Musa (2013). Artvin Âşıklık Geleneği. Doktora Tezi. Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi.

Allah Deriz

İrfan meclisinde aşk meydanında

İbtida ya fettah ya Allah deriz

Her bir iş onunla bulur intiha

Saniyen kelamı Bismillah deriz

Ders almışız bizler bezm-i elestten

Bilinmez sırrımız ta ebed mestan

Haşre dek namımız dillere destan

Pirimiz Kadirî, ya Allah deriz

Mahcubî olmuşum bir yâre muhtaç

İnşallah etmez ağyara muhtaç

Kanaat serimde sermaye bir taç

Daima Er-rızku al’Allah deriz

Öksüz, Musa (2013). Artvin Âşıklık Geleneği. Doktora Tezi. Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi. 291.