Madde Detay

Elazığ / Harput’un Alışam köyünde doğdu. Mahlas olarak Nuri Öncem ismini kullandı. 1943 yılında İstanbul Haydarpaşa Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde başladığı öğrenimini yarıda bıraktı. Gazetecilik hayatına Hürsöz gazetesinde başladı. Farklı gazetelerde yazılar kaleme aldı. Zaman, Dünya, Yeni Sabah, Tercüman, Milliyet, Yeni Gazete ve Hürriyet gazetelerinde muhabirlik ve yazı işleri müdürlüğü gibi görevlerde bulundu. Röportajları ve öyküleriyle tanındı. Onur'un "Nasıl Çalışıyor?" adlı röportaj dizisi Yeni Gazete'de yayımlandı. Okul sıralarındayken hayatını tatil aylarında zahmetli işlerde çalışarak kazanan Necmi Onur, yakından tanıdığı çileli insanların çaresizliklerini yansıtan röportaj ve hikâyeler yayımladı. Röportajlarını Çanakkale Savaşları ve Şehitler Abidesi (1959), Mezarlarında Yaşayanlar (1963), Telsiz Duvaksız Anadolu (1965), Çadır Tiyatrosu (1966), Allah'a Giden Yol (1967) İnsan Emeği Bekleyen Ülke Avusturalya (1968) Kanlı Kerbela (1968), Şark Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (1972) kitaplarında topladı. Yazarın Damdaki Muhalif adlı güldürüsü, İstanbul’da özel bir tiyatroda oynandı (1974). İstanbul'da hayatını kaybetti.

Necmi Onur'un edebî kişiliğinin oluşmasında hikâye ve romanların önemli bir rolü olmuştur. Yazar üç hikâye kitabı yazmıştır. Hikâyelerinde sanatlı ve tumturaklı bir dilden kaçınmıştır. Bireyin yaşadığı travmatik durumları yalın bir dille anlatmıştır. Bunun yanı sıra birçok roman yazmıştır. Yazarın Kör Sait'in Oğlu adlı romanı bir homoseksüelin hayatı üzerine inşa edilmiştir. Romanlarında siyaset ve cinsiyet söylemleri yoğun bir biçimde kullanılmıştır. Necmi Onur'un romanlarına tematik açıdan bakıldığında kahramanların sürekli psikolojik sorunlarla boğuştukları, buhranlar yaşadıkları ve tercih ettikleri hayat tarzının onları akıl hastanesine ya da intihara sürüklediği görülmektedir.