Madde Detay

Akşehir'de 1229/1814 yılının ortalarında doğdu. Asıl adı Ahmed Reşîd Efendi'dir. Şiirlerinde Reşîd mahlasını kullandı. Devrin önemli bilginlerinden 1238/1822 yılında vefat eden Nevşehirli Küçük Süleymân Efendi'nin oğludur. İlk tahsilini memleketinde yaptı. 1252/1836 senesinde İstanbul'a gelerek Şehzade Camisi civarında bulunan İbrâhim Paşa Medresesi'nde medrese öğrenimi gördü. Burada İmâm-zâde Efendi'den gerekli ilimleri tahsil etti ve müderrislik ruûsunu aldı. Hayli müddet Mahmûd Paşa ve Dâvud Paşa Mahkemeleri naipliklerinde bulundu. 1263/1847 senesinde Mekteb-i Ma'ârif-i Adliye'ye daha sonra da Bayezid Camisi yakınında bulunan Mekteb-i Rüşdiye'ye öğretmen olarak atandı. 1265/1849 senesinde Kudüs Mollası oldu. Sonra 1271/1854 senesinde Maliye'de Beytü'l-mâl Kassâmı olarak görev yaptı. 1281/1865 yılında İstanbul payesini elde ederek Evkâf-ı Hümâyûn Müfettişi oldu. Bu görevinde iken elli yaşlarında 1282/1865 senesinde İstanbul'da vefat etti.

Eserleri şunlardır:

1. Füyûzâtü'l-Habîbiyye Ale's-Salâti'l-Meşîşiyye: Tasavvufa dair bir risaledir. Yazma hâlindedir.

2. Keşkûlü's-Sâfiye Ale'l-Vâridâti's-Sa'diyye: Bu eser meşhur tarikat şeyhlerinden Şeyh Sa'düddîn Cibâvî Hazretleri'nin Arapça bir kasidesinin Türkçe şerhidir. Yazma hâlindedir. Eserin adının baş kısmı Sicill-i Osmânî'de Meslûlü's-Sâfiye olarak verilmiştir (Mehmed Süreyya 1311: 396).

Ahmed Reşîd Efendi Nakşıbendî tarikatına mensuptu. Alim ve müdekkik bir şairdi (Fatîn 1271: 146). Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Bursalı Mehmed Tahir (1333). Osmanlı Müellifleri. C. I. İstanbul.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. II. İstanbul.

Şemseddîn Sâmî (1308). Kâmûsü'l‑A‘lâm. C. III. İstanbul.

Gazel-i Nâ-tamâm

Mübtelâ oldum bu gün bir dilber-i ra'nâya ben

Kalmayup sabra mecâlim olmuşum bî-vâye ben

Şîvc vü reftârı hoş çok dilbere meyl eyledim

Düşmedim âlemde böyle âfet-i yektâya ben

Herkesi bir gûne taltîf eyleyüp memnûn ider

Bende oldum bî-irâde ol yüzi hasnâya ben

Bahr-ı ummân-ı mahabbet içre gavvâs olmuşum

Dalmamış idim Reşîdâ böyle bir deryâya ben

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 146.)