Madde Detay

Müftüzâde Ahmet Sırrı Ulusoy, 1882’de Kayseri’de doğmuştur. İlk eğitimini Develi’de almış, medrese ve rüştiye eğitimlerini Kayseri’de tamamlamıştır. Arapça ve Farsçayı çok iyi bilir. Eğitimini tamamladıktan sonra vaizlik, şer’iyye kâtipliği, hazine ve dava vekillikleri görevlerinde bulunmuştur (Ulusoy 1958: 3). Şiirle ilgilenen Ulusoy’un, özellikle oğullarından İbrahim’in 1939’da vefatı, onu derinden etkilemiş ve bu, şiirlerine de tesir etmiştir. Ulusoy, 1950’de İstanbul’da vefat etmiş, Edirnekapı Şehitliği’ne defnedilmiştir.

Kişilik itibarıyla az fakat özlü konuşan Ulusoy, son derece nüktedandır. Hakkında anlatılan fıkralar, onun hazırcevap ve zeki biri olduğunu gösterir. Yeniliklerden ziyade eskinin güzellikleri, onun için daha değerlidir (Özdamarlar, 2011).

Şairliği çok kuvvetli değildir. Genellikle dörtlükler halinde şiirler kaleme almıştır. Aruzu kullanmada ve ebcet hesabıyla tarih düşürmede usta olduğu görülmektedir (Özdamarlar, 2011). Genellikle 1939’da ölen oğlu İbrahim ve aile efradı hakkında şiirler yazmıştır. Ulusoy hayattayken kitap halinde basılmayan bu şiirler, 1958’de diğer oğlu Naci Ulusoy tarafından derlenerek Kara Defterin Karalanmasile adıyla bastırılmıştır. Buradaki şiirlerin hepsinde hâkim tema ölümdür. İlk şiirlerinde, oğlu İbrahim’in hastalanmasını ve ölümünü, cenaze törenini ve cenaze sonrasını tasvir eden Ulusoy, sonraki şiirlerinde ölüm karşısında duyduğu matemi gerek oğluna seslenerek gerek oğlunu konuşturarak ele almıştır. Bu temayı işlerken doğadan da faydalanan Ulusoy, bazen bahar tasviri yaparak ölüm ve hayat tezadı kurar, bazen de doğadaki unsurları kişileştirerek onlara yas tutturur. Buradaki şiirlerinin dışında Arapça ve Farsça eserler de kaleme almış, ancak oğlu Naci Ulusoy bunları neşre lüzum görmemiştir (Ulusoy 1958: 3).