Madde Detay

Çankırı'da doğdu. Babası, Saraç Hafız Hakkı Efendi'dir. Oğlu da kendisi gibi dil ve edebiyat araştırmacısı olan Prof. Dr. Cem Dilçin'dir. İlk ve ortaöğrenimini bitirdikten sonra medrese eğitimi gördü. Dönemin âlimlerinden Mehmet Ataullah Efendi ve Müftüzâde İsmail Efendi'den dersler aldı. Mevlevî şeyhi Hasip Dede'den Farsça öğrendi. Bir süre kadar Çankırı'da Topuzsaray köyünde öğretmenlik görevinde bulundu. Ankara'da Ziraat Bankası bünyesince açılan bir okulda 1922-1933 yılları arasında öğretmenlik görevine devam etti. Türk Dil Kurumunun kuruluşunda görev aldı ve burada kırk iki yıl çalıştıktan sonra 1975'te kurumdan emekli oldu. Türk diline uzun yıllar hizmetlerde bulundu. Ömer Asım Aksoy ile birlikte Türk Dil Kurumu Tarama Sözlüğü'nün ilk ve ikinci baskılarını hazırladı. Ankara'da vefat etti.

Aruz ve hece ölçüsü ile şiirler yazan Dilçin, bu şiirlerinde Dehrî mahlasını kullandı. Şiire olan ilgisini dönemin şartları ve ekonomik koşullar nedeniyle sürdürmekte zorlandı. Bu yüzden var olan kabiliyetini geliştiremedi. Çok fazla ve çabuk şiir yazması nedeniyle dilinde pürüzlerle karşılaşılsa da sade bir üslup ile yazdığı şiirlerinde mizah ve hiciv yüklü zarif bir söyleyiş vardır. Şiirlerini ve bazı halk edebiyatı derlemelerini Çankırı'da çıkan Halk Yolu ve Duygu dergilerine gönderdi. Çankırı'nın halk şairlerine ait ezberlediği şiirler ve edindiği bilgilerle çevresi tarafından tanındı. 1989'da Dil Kurumu tarafından verilen onur ödülüne layık görüldü.