Madde Detay

İstanbulludur. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Mehmed Es‘ad, mahlası Şefîk’tir. Sâcidî-zâde Mehmed Es‘ad Efendi olarak tanındı. Babası, Galata’da fetva emini görevinden azledilmişken 1132/1719-1720’de vefat eden Ali Sâcidî Efendi’dir. Mehmed Es‘ad Efendi, Zühdî İsmail Ağa’dan sülüs ve nesih hattı meşk ettikten sonra Kâtip-zâde Mehmed Refî Efendi’den talik hattını öğrenerek hat sanatında icazet aldı. Medrese öğrenimi gördü. Müderrislik yaptı ve Süleymaniye Medresesi müderrisliğine kadar yükseldi. Bu görevde iken 1171/1757-58 yılında vefat etti. “İstikmâl-i hattât-1171” (Müstakim-zâde 1928: 713) terkibi ile vefatına tarih düşüldü. Talik hattıyla eserleri vardır. Müstakim-zâde (1928: 713) Şefîk mahlasıyla şiirleri olduğunu söylemektedir. Fakat Fatîn (Çifçi: 243) iki beyitlik bir kıt‘asını örnek vermiş ve başka şiirleri olmadığını belirtmiştir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî, C. 5. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 1570.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şairleri. Ankara: Akçağ Yay. 417.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 492.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1998). “Şefîk Mehmed Esad Efendi”. C. 8. İstanbul: Dergâh Yay. 114.

Çifçi, Ömer (hzl.). Fatîn Davud Hâtimetü’l- Eş‘âr (Fatîn Tezkiresi). http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0 (erişim tarihi: 27.03.2014). 243.

Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 713.

Kıt'a

Hüsn-i hattı ‘ukalâ hiç ana görmez şâyân

Meşk u ta‘lîme ta‘alluk edemez dîvâne

Hatt-ı ta‘lîk nedir bilmez iken ol ‘allâk

Sîn u kâfı çıkarır göstericek sıbyâna

(Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 713.)