AHMET, Ahmet Aktaş

(d. 1943 / ö. -)
âşık
(Âşık / 20. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)
ISBN: 978-9944-237-86-4

Ahmet Aktaş, Tokat’ın Yıldızeli köyünde 1943’te doğmuştur. Babası Hurşit Aktaş, fıkıh hocasıdır. Babasının isteği üzerine medrese eğitimi görür. Yedi yaşında hafızlık eğitimini tamamlar. 1957’de Tokat merkeze taşınan şair, gençliğinde Devlet Kara yollarında çalışır ve buradan emekli olur. Evli olan âşığın altı çocuğu, 13 torunu vardır. Âşık Ahmet, 12 yaşındayken bir gece iki gözü iki çeşme bir vaziyette uyanır ve şiir söylemeye başlar. O günden beri gönlündeki aşkı şiirlere döker, bağlama çalmayı kendi kendine öğrenir. Tokat ve çevresinde Âşık Ahmet, Hoca Ahmet, Âlim Ahmet olarak tanınır. Âşık Ahmet’in yüreğince çok büyük aşk olmasına rağmen babasının izin vermemesi ve çeşitli sebepler Âşık Ahmet’in tanınmasında engel olmuştur. Aşkı yüreğinde hapsolmuştur. Her ilham geldiğinde şiir söyler, ancak şiirlerini kaydetmez. Ahmet Aktaş, çocukluk yıllarında ilk defa şiir atışmasını Çorum’un Yeşildere köyünden Âşık Hasan ile yaptığını belirtir. Tokat’ta kurulan panayırda yaprak destan satan Âşık Hasan, ona şiirle laf atınca o da cevabını doğaçlama olarak verir ve halk etraflarına toplanır. Âşık Ahmet; Mahsunî Baba, Ali Ekber Çiçek, Davut Sulari gibi usta âşıklarla aynı ortamı paylaşır. Onlardan etkilenir. Ayrıca kendisinden önce sazda ve sözde usta olan Ruhsatî Baba ve Şenlik Baba gibi isimleri de örnek alır. Tokat Yeşilköşe’de Tokatlı Püryanî Baba adlı âşıkla birlikte birkaç kez program yapar (Bek 2010: 9-11).

Âşık Ahmet’e göre âşıklar, milletin gözü kulağıdır. Gördüklerini, duyduklarını tüm saydamlığıyla şiirlerine yansıtır. Âşık şiirlerine güzeli ve güzelliklere dair her şeyi konu alır. Gülün dikenini değil, gülü görür. Gönlünde çok büyük Allah aşkı vardır. Allah’ın yarattığı her şeyi güzel olarak görür. Şiirlerinde Tokat şehrinin güzelliklerini, ilçelerini ve o şehrin özelliklerini şu şiirle dile getirir. Çocukluğunda Âşık Veysel ile karşılaşan âşık, irticalen şiir söyleyebilmektedir (Bek 2010: 10-15). Şiirlerinde Âşık Ahmet mahlasını kullanan şairin dili sadedir.

Kaynakça

Bek, Semra (2010). “Ahmet Aktaş”. Sazın ve Sözün Sultanları Yaşayan Halk Şairleri. C. II. Ed. Fatma Ahsen Turan vd. Ankara: Gazi Kitabevi. 9-15.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: EMİNE ÇAKIR
Yayın Tarihi: 06.08.2019
Güncelleme Tarihi: 05.12.2020

İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1ELHAMDÜ ZİKRİYE/ZİKRİYE, Cemiled. 1890 - ö. 1953Doğum YeriGörüntüle
2ABDULLAH TİBİd. ? - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
3GULAMÎ, Nuri Özcand. 1925 - ö. 1983Doğum YeriGörüntüle
4KADERÎ, Necati Gülerd. 08.10.1943 - ö. 16.05.2004Doğum YılıGörüntüle
5Hayrettin İvgind. 03 Mart 1943 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6KEMAL, Kemal Gündüzd. 1943 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
7ZİYADDİN ALİYEVd. 1950 - ö. ?MeslekGörüntüle
8KOCAOĞLU, Ali Kocaoğlud. 09.03.1958 - ö. ?MeslekGörüntüle
9ABDİ İSAOĞLU ABDİYEVd. 1907 - ö. 1988MeslekGörüntüle
10DUDU, Dudu Karabıyıkd. 1886 - ö. 1989Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
11ENGÜNÎ, Yaşar Köksald. 1944 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
12DERVİŞ/BALKİRAZ, Derviş Balkirazd. 1960 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
13ARİFÎ, Hacı Arif Efendid. 1831 - ö. 1912Madde AdıGörüntüle
14BAHRİ, Karslıd. 1829/1830 - ö. ?Madde AdıGörüntüle
15SÜLEYMAN SIRRI AYGÜNd. 1876 - ö. 12.04.1948Madde AdıGörüntüle