Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Mehmed Sâlih’tir. Mehmed Sâlih Azmî Efendi olarak tanındı. İyi bir öğrenim gördü. Kara Mehmed Paşa’nın himâyesine girerek musikî ile uğraştı. Bu suretle Damad İbrahim Paşa’nın baş hânendesi oldu. Hoca Mehmed Rasim Efendi’den hüsn-i hat meşk ederek icazet aldı. Şeyh Seyyid Nureddin Efendi’ye intisap etti. Hattının güzelliğiyle yüksek mertebelere yükseldi ve en son Galata Tersânesi mahzen kâtipliğine atanarak arzuladığı makama ulaştı. Bu görevde iken 1167/1753-54 yılında vefat etti. Evinin karşısındaki Akarca mezarlığında vefat etmeden önce bizzat kendisinin belirlediği yere defnedildi.

Mehmed Sâlih Efendi, bilgisi ve irfanıyla tanınan, şiir ve inşaya aşina, hoş sohbet ve şirin edalı bir kimseydi. Kaynaklarda eserlerinden örnek bulunmamaktadır.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 224.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şairleri. Ankara: Akçağ Yay. 127.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakimzâde Süleyman Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 232.

Müstakîm-zâde Süleyman Sa’deddin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb (Tıpkıbasım). Ankara: KB Yay. vr. 318a.