Madde Detay

Ali Doğan, 1928'te Sivas'ın Kangal ilçesine bağlı Ağcamescit (Şenyurt) köyünde doğmuştur. Şiirlerinde Berdarî mahlasını kullanır. Ailesi çiftçi olan Berdarî, okula gidemediği için tarla işleriyle uğraşarak ailesine yardımcı olur (Ekici vd. 2014: 59). Baba tarafından "Gücükoğulları" lakabı ile bilinen bir aileye mensup olan Ali Doğan, ilk evliliğini 15 yaşında Hatice isimli bir kızla yapar; ancak kızın yaşının kendisinden büyük olması dolayısıyla evlilikleri sadece altı ay sürer (Saçkesen 2003: 34). On altı yaşında ise Elif Hanımla evlenir. 1948'de askerliğini yapmak için Kars'a gider; 1951'de askerliğini tamamlayarak köyüne döner. İlk olarak 1960'da inşaat işi için Silifke'ye giden âşık, altı yıl sonra Sivas'a döner; 1970'de ise İzmir'e göç eder. Doğan, 1971'de Meryem Hanım ile imam nikâhıyla evlenir. İzmir'de inşaat işleriyle uğraşmaya devam eden âşık, sadece bir sene işletebildiği "Ozanlar Kıraathanesi" adıyla bir kahve açar. Âşık Ali Doğan, 4 Ağustos 2007'de vefat etmiştir (Ekici vd. 2014: 59).

Âşıklığa olan ilgisi henüz askere gitmeden başlayan Ali Doğan, askerliği sırasında Kars-Göle'de bulunan kahvehanelerde çeşitli âşıkları ve âşıklık geleneğinin örneklerini dinleme fırsatına erişmiştir. 10 Şubat 1948'de askerliği devam ederken gördüğü rüyasında bade içerek âşık olmuş ve yine rüyasında gördüğü Âşık Sümmanî'den "Berdarî" mahlasını almıştır. Âşık, rüyasında, bilinmedik bir camiye girdiğini, Sümmâni'nin cemaatle birlikte ona namaz kıldırdığını, cemaatin arasında Şenlik, Emrah, Karacaoğlan gibi ünlü âşıkların bulunduğunu, namazdan sonra bir dervişler toplantısı olduğunu ve türkülerin söylendiğini görmüştür. Türkü söyleme sırası kendisine geldiğinde Rahime adlı bir kadın âşığa çay sunar ve usta âşıklar ondan şiir söylemesini ister. Bu rüyada Sümmanî tarafından kendisine "Berdarî" mahlası verildiğini açıklayan Ali Doğan, rüyadan sonra şiir söylemeye başlar. Berdarî, 1951'de köyüne dönerek çeşitli âşıkları dinler ve repertuarını zenginleştirmeye başlar. Köyünde Hayatî ile karşılıklı şiirler söyler; "Emsalî", "Derdiment", "İcazet", "Sanatî" gibi âşıklarla görüşür (Tutu 2008: 105). Kadirî tarikatına mensup olması sebebiyle saz çalmayan; irticalen şiir söyleyen bir âşıktır. Konusu bakımından zenginlik gösteren şiirlerini genel olarak 8 ve 11'li hece ölçüsü ile söylemiştir. Şiirlerinin yanı sıra, repertuarında halk hikâyeleri de mevcuttur. Anlatmış olduğu hikâyelerden bazıları şunlardır: "Latif Şah", "Yaralı Mahmut", "Asuman'la Zeycan" ve "Halık Pehlivan". Repertuarı usta malı türküler bakımından zengin olan Ali Doğan'ın ustası olmamakla beraber, Sümmani'den etkilenmiştir (Ekici vd. 2014: 59).