Madde Detay

Abdullah Coşkun 1953 yılında, Konya’nın Cihanbeyli ilçesinin İnsuyu kasabasında doğmuştur. Abdullah Coşkun, ailesinin kendisini okutma imkânı olmadığı için ilkokuldan sonra okuyamamış, çocukluk ve ilk gençlik yıllarını çobanlık yaparak geçirmiştir. Daha o yıllarda, elindeki çomağını saz yerine çalan Coşkun, zamanla şiirler yazmaya başlamıştır. Onun, 15-16 yaşlarında, Konya’ya gelip 60 liraya bir bağlama alması hayatında bir dönüm noktası olmuştur. Bundan sonra âşık meclislerine girmeye ve âşıklar arasında görülmeye başlamıştır (Ayva 2005: 278-279).

Abdullah Coşkun, bir ustadan eğitim almamış ve kendi kendini yetiştirmiş bir âşıktır. Coşkunî mahlâsını kendi kendine soyadından alan âşık, 1976 yılından itibaren, Konya’da düzenlenen, Türkiye Âşıklar Bayramı’na katılmış ve özellikle atışma dalında çeşitli dereceler almıştır. Coşkunî’den başka; Âşık Coşkunî, Abdullah, Garip Abdullah vb. mahlâslarını da kullanmıştır.

Şiirlerinde; aşk, ayrılık, gurbet, toplumsal olaylar ile millî ve dinî konulara ağırlıklı olarak yer veren Coşkunî’nin şiirlerine yer veren Konyalı Üç Âşıktan Derlemeler/ Abdullah Coşkun Mehmet Atar [oğlu] Zekeriya Özhan adlı (Konya 1998) lisans tezinde âşığın kısa hayat hikâyesi, hikâyelerini de anlattığı türkü formunda bestelediği 12 şiiri ile özellikle Karapınar-Ereğli yolunda 1997 yılında meydana gelen ve 48 kişinin yanarak can verdiği otobüs kazası üzerine yazdığı bir ağıtına yer verilmiştir (Ayva 2005: 278-279). Ayrıca, Özlem Aksoy tarafından Âşık Abdullah Coşkun Hayatı-Sanatı-Şiirleri adlı (2006) bir lisans tezi hazırlanmıştır. Abdullah Coşkun, Konya âşıklık geleneğinin en başarılı temsilcisi olarak Konyalı âşıklar arasındaki yerini almıştır. Şiirlerinde, çoğunlukla hecenin 8’li ve 11’li kalıplarını kullanan âşık, özellikle türkü formunda yazdığı şiirleriyle tanınmaktadır.