Madde Detay

Halis Şahin 1938’de Sivas Kangal’ın Genç Ali (Eski adı: Kellah) köyünde doğar. Zülfikar ve Tamam (Tamey Hanım)’ ın oğludur. Altı yaşındayken babasını kaybeden halk şairinin çocukluğu yoksullukla geçer. Çocukluk ve gençliğinde çobanlık yapıp, tarlalarda çalışıp evin geçimine yardımcı olur. 1960 yılında amcasının kızı Meryem ile evlenir ve bu evlilikten ikisi kız beş çocuğu olur. 1978’de annesini kaybettikten sonra 1982’de İstanbul’a taşınan ve çocuklarının hepsini üniversitede okutan Halis, halen İstanbul’da yaşar (Kaya 2009: 466). Âşık Veysel'in yeğeni ve öğrencisi olan Ozan Birçare, Bahçelievler'deki ofisinde halen kültürel faaliyetlere ve şiir yazmaya devam etmektedir.

Şiire ve saza olan hevesi küçük yaşlarda başlayan âşık, bu dönemlerde Yunus, Seyyid Nesimi olmak üzere ünlü mutasavvıf şairlerden oldukça etkilenir, takdir ettiği âşıkların sazlarını dinleyerek onlarla iç içe olur. Bunları on iki perdeli üç telli sazıyla icra eden halk şairi, şiirlerini, Garip Gönlümde İnsan Sevgisi (1994), Hak ve Hakikatin Temeli Sevgidir (1996), Sevenler ve Sevilenler (1997), Sevgi Deryasından Damlalar (2003) adlarındaki kitaplarda toplar. Pek çok konuda şiiri olmakla beraber mistik ve yergi şiirleri ağırlıktadır (Kaya 2009: 466). On iki yaşından beri şiir yazdığını ifade eden, Âşık Veysel'in yeğeni ve öğrencisi olan halk şairi: "Şiir, benim ana dilimdir." der.

Mahlasını, Elif Kara isminde biri verir. Şiirlerinin son bendinde Birçare veya Dertli Birçare mahlaslarını kullanan âşığın bin kadar şiiri vardır (Kaya 2009: 466). Âşık şiirlerini hece ölçüsüyle söyler. Yarım kafiyenin yanında tam ve zengin kafiye de kullanır. Şiirlerinde sade bir Türkçe kullanır.