Madde Detay

Âşık, 1926 yılında Kadirli'nin Araplı köyünde doğmuştur. Âşığın asıl adı İbrahim Karalı iken, baba tarafı Davutlu aşiretine mensup olduğu için Davutluoğlu soyadını almıştır. İlkokulun ilk üç yılını Şıhsami köyünde, geri kalan iki yılını da Küçükçınar köyünde okumuş ve 1938'de bitirmiştir. Sonrasında Düziçi Köy Enstitüsüne kaydolmuş (3 Aralık 1944) ve beş yıl öğrencilikten sonra 1949 yılı Eylül ayında Kozan'ın Hamam köyünde öğretmenliğe başlamış ve Adana'nın çeşitli okullarında öğretmenlik yaptıktan sonra 1976 yılında emekli olmuştur. 18 Ekim 1949'da Köy Enstitüsünden arkadaşı Zeliha Hanım ile evlenmiş ve bu evlilikten Aral, Vural, Oral adlı üç çocukları dünyaya gelmiştir (Arı 2009: 337-338).

Âşık Karalı; düğünlerde, bayramlarda, ağa odalarında Karacaoğlan ve Dadaloğlu'ndan türküler söylendiğini; kendisinin bu iki âşıktan etkilendiğini söyler. Âşık, saz çalma niteliği ve irticali olmadığı için kendisini kalem şuarası olarak niteler. Mahlası eski soyadı olan "Karalı"dır. Âşık, şiirlerini daha çok koşma nazım şekli ile yazmıştır. Âşık Karalı, şiirlerinde sevgiliyi, doğa güzelliklerini, dünyaya aldanma ve daha bir çok konuyu işlemiştir. "Dünya ikiyüzlü, sakın aldanma/ Biran için coşan sele güvenme/ Dikenlidir batar rengine kanma/ O güzel kokulu güle güvenme". Örnek dörtlükte dünyanın gelip geçiciliği üzerine duran âşık, dünya nimetlerine aldanmamak gerektiğini açık bir şekilde söylemektedir (Arı 2009: 338).