Madde Detay

Kanunî dönemi şairlerindendir. Geçimini esnaflık yaparak sağladı. Hıbrî'ye göre Edirne Şehrengizi yazdı. Bu eserin yazılış yılı 951-1544'tür. Bu eserinde şair, Edirne şehrini, güzellerini tasvir eder ve 58 dilberin özelliklerini anlatır. Tasvirler ikişer beyit olmakla beraber, arada üç ve dört beyit olanları da vardır. Son tasvir altı beyittir. Şair on iki beyit tutan son bölümde güzellerin hepsine dua ederek eserini bitirir.

Akkuş, Metin (1987). Türk Edebiyatında Şehrengizler ve Bursa Şehrengizleri. Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi. 

Levend, Agâh Sırrı (1958). Türk Edebiyatında Şehrengizler ve Şehrengizlerde İstanbul. İstanbul. 

Karahan, Abdulkadir (1980). "İran ve Türk Edebiyatlarında Ortak Edebî Türler". Eski Türk Edebiyatı İncelemeleri. İstanbul.

Karaismailoğulları, Adnan (1988). "Türk ve Fars Edebiyatlarında Şehrengizler". Millî Kültür (Eylül): 55-59.

Kazancıgil, Ratip (hzl.) (1996). Abdurrahman Hibrî, Enisü’l-Müsâmirîn. Edirne Tarihi. Edirne: Türk Kütüphaneciler Derneği Yay.

Peremeci, Osman Nuri (1939). Edirne Tarihi. İstanbul: Edirne ve Yöresi Eski Eserleri Sevenler Kurumu Yay. 226.

Meğer bir şeb bu kalb-i pür-figâre

Urur tîğ-i melâmat niçe yâre

Tefekkür eyledüm arz u semâvat

Tagayyür bulmada mecmû-ı zerrât

***

Hased renci kime kim olsa ârız

Olur ehl-i kemâl ile muârız

Görür aybı yüzin her kimsenün sâf

Gör olacak kişide çeşm-i insâf

(Levend, Agâh Sırrı (1958). Türk Edebiyatında Şehrengizler ve Şehrengizlerde İstanbul. İstanbul. 34-35.)

***

İşve vü hâlet gerekdir gözlerinde dilberin

Karelik dersen bulunur kelle-i mismârda

(Kazancıgil, Ratip (hzl.) (1996). Abdurrahman Hibrî, Enisü’l-Müsâmirîn. Edirne Tarihi. Edirne: Türk Kütüphaneciler Derneği Yay. 144.)