Madde Detay

Sadık Mısır, Sivas’ın Divriği ilçesinin Musal köyünde 8 Kasım 1961 tarihinde doğmuştur. Kendisini "köy çocuğu” olarak nitelendiren Mısırcı, köy hayatını çok sevdiğini belirtmektedir (Cömertoğlu 2008: 448). Âşık, askerliğini yaptıktan sonra ODTÜ’ye gelmiş ve burada on dört yıllık bir iş hayatı olmuştur. Daha sonra Ankara Dışkapı Hastanesine bağlı Fizik Tedavi Hastanesinde on yıl çalışmıştır. Bu iki görevinde de uzun süre hizmet verdikten sonra emekliye ayrılmıştır. Tuğçe Cömertoğlu, Mısırcı’nın Ozan-Der üyesi olduğunu belirtmiştir (2016: 448). Ancak yapılan araştırmalarda bu konu hakkında bir bilgi bulunamamıştır. 

Musal Köyünde bulunan Ali Kızıltuğ sayesinde şiire ve saza merak salan Mısırcı ilk kez yetmişli yıllarda saz çalmaya başlamıştır. Askere gidene kadar saz çalsa da askerden geldikten sonra geçim sıkıntısı derdine düşmüş ve on yıla yakın sazı eline almamıştır. Mısırcı bu sıkıntılarını atlatarak Ali Kocaoğlu’nun yanına gittiğinde yeniden saz çalmaya başlamış aynı zamanda da Ali Kocaoğlu’ndan ders almıştır (Cömertoğlu 2016: 447).

Örnek aldığı ve etkilendiği şairler arasında Ali Kocaoğlu dışında Feyzi Şahin ve Arabî Baba’nın da bulunduğu kaynaklarda yer almaktadır. Etkilendiği ve şiirlerinde yer vererek övgülerde bulunduğu bir diğer şair de Mahzunî’dir. “Mahzunî’nin yolundan gitmek isterim ancak O’nun yolundan gidemeyiz ki” diyerek Mahzunî’ye hayranlığını dile getirmiş ve kendini çırak sayarak mütevazılık etmiştir. Mısırcı, Mahzunî’yi sadece usta âşık olmasıyla değil, aynı zamanda şiirlerinde halkın destekçisi olmasıyla da örnek almaktadır (Cömertoğlu: 2016: 447).

Sadık Mısırcı’nın mahlasını Ozanlar Birliği’ndeki Servet Yıldırım ve Kemal Işık vermiştir. Sanatçı mahlasının “Avareoğlu” olmasını istese de ustalarının verdiği Mısırcı mahlasını kabul etmiştir. Mısırcı, kendinden önce yaşamış bütün âşıkları ustası olarak görmekte ve onlara saygı, hürmet beslemektedir. Bu düşüncesini bir şiirinde “Herkes benden üstündür ama ben kimseden üstün değilim.” diyerek ifade etmektedir (Cömertoğlu: 2016: 447).

Mısırcı, Âşıklar Geçidi adlı radyo programının yapılması için tavsiyede bulunduğunu söylemiştir. Aynı zamanda programlara haftada bir âşıkların davet edilmesini ve ilgili konuların konuşulmasını da arzuladığını söylemiştir (Cömertoğlu 2008: 448). Mısırcı, şiirlerinde aile ilişkileri, sevgi, hasret, vefa, zamandan şikâyet gibi konulara değinmiştir. Yazdığı şiirleri icra ettiği sıradaki duygu durumuna göre de değiştirmektedir. Âşık atışmalarına katılmadığı bilinmektedir. Âşıklara değer verilmediğini “Üretene değer verilmiyor ve ben bunun hüznünü yaşıyorum” diyerek dile getirmiş, bu durumdan duyduğu rahatsızlığı şiirlerine de yansıtmıştır.

Mısırcı’nın “Yorgunum Dostlarım, Bana Çare Bulun Hocam, Güzel Köyüm, Bizim Yaylalar, Kul Hakkı Alma Beyim, Gelin ile Kaynana Dövüşü" şiirlerine Sazın ve Sözün Sultanları adlı kitabın on birinci cildinde yer verilmiştir. Şiirlerinde “Mısırcı’nın gülmez yüzü, yorgunum dostlarım artık yorgunum/ Mısırcı görüyor gece düşünde işte o yaylalar bizim yaylalar/ Mısırcı’nın acısı var neredesin güzel köyüm" gibi mısralarla kır yaşamını özlediğini, geçmişteki gibi yaşayamamanın verdiği hüznü seslenme edasıyla anlatmaktadır.