Madde Detay

Antakya’da dünyaya geldi. Dedesi Miskizade Mehmet Ağa ve babası Ahmet Efendi’nin ortak kararlarıyla adı, “Mehmet Nefi” olarak belirlenmiş; fakat nüfusa Nafi olarak işlenmiştir. 1941'de Miski soyadını kendi isteğiyle Miskioğlu olarak değiştirmiştir.

Nafi Bey’in tahsil hayatı, Antakya’daki Zincirli Medrese'de başladı. Arapça eğitimi ve fıkıh üzerine aldığı derslerle dinî açıdan birikim sahibi oldu. Kendi çabalarıyla Farsça öğrendi.

Cumhuriyet'in ilanından önce iki yıl İttihat ve Terakki Cemiyeti Antakya Şubesi kâtipliği, üç yıl Antakya Ortodoks İdadisi Türkçe öğretmenliği, belediye kâtipliği, İaşe ambar memurluğu, 1940’tan sonra ise Tahrir komisyonunda başkanlık, uzun süre CHP merkez ilçe başkanlığı ve Encümen üyeliği görevlerinde bulundu. Hatay’ın kurtuluş mücadelesinde “propaganda şefi” olarak anılan Nafi Bey, 2 Temmuz 1947'de sabaha karşı hayata gözlerini yumdu. Ulucami'de kılınan cenaze namazı sonrasında Asri Mezarlığa defnedildi (Tekin 1991: 5-11).

Nafi Miskioğlu, öncelikle Divan edebiyatı üstatlarına nazireler yaparak ve beğendiği eski şiirleri örnek alarak Antakya’daki edebî hayata dâhil oldu. Şiirinin karakteristik yönü muhitindeki simaları Divan edebiyatı şiirleriyle tasvir ve karikatürize etmesi olmuştur. Bu bağlamda çok geçmeden akranları arasında özel ve seçkin bir yer kazandı (Türkmen 1937, 157). Ayrıca içinde yaşadığı bölgenin kültürel ve siyasi çalkantılarından hareketle sosyal, siyasi meselelere değinmesi, eserlerinin karakteristik yönünü oluşturur. Yazdığı ilk şiirlerinde Nâbi mahlasını kullanan Nafi Bey, sonraları “Nâbi-i Zaman” mahlasını tercih etti (Tekin 1991: 12). Eserlerini Yeni Mecmua (11 şiir, 1 hikâye, 1 deneme) ve Hatay Halkevi (1 deneme) dergilerinde yayımladı. Şiir külliyatını oluşturan Divançe-i Nâbi-i Zaman isimli basılmamış divanı ve Hatay Düğünleri (1944) bilinen eserleridir.