Madde Detay

Üzeyir Aziz Göktekin, 1917 yılında Erzurum'un Sarıkamış ilçesinin Aşağı Kotanlı köyünde doğmuştur. 1918'de köyleri Ermeni çetelerinin baskınına uğramıştır. Bunun üzerine ailesiyle birlikte köyü terk edip Oltu'dan Erzincan'a göçmüş ve orada 3 yıl kalmıştır. Savaştan sonra köylerine dönmüşlerdir. 1942'de evlenen âşığın dördü erkek, dördü kız olmak üzere 8 çocuğu olmuştur. 3 yıl Devlet Demiryollarında ve 3 yıl Devlet Orman İşletmesinde çalışan âşık, ayrıca 4 yıl süreyle köyünde muhtarlık yapmıştır. Üzeyir Aziz Göktekin 1990 yılında vefat etmiştir (Halıcı 1992: 225-226).

Üzeyir Aziz Göktekin, 12 yaşından itibaren, destan yazan âşıkları dinlemiş ve içinde âşıklığa karşı büyük bir sevgi uyanmıştır. Komşu köyde (Akyar) oturan Âşık Dursun Cevlanî'ye çırak olarak 8 yıl hizmet etmiş ve âşıklığı büyük ölçüde öğrenmiştir. Şiirlerinde toplumsal ilişkilerin bozulmasından yakınmıştır. Ağırlıklı olarak dinî konuları işlemiş; günah, fitre, sadaka, ibadet, haram ve bunlarla ilişkili kavramlara sıklıkla yer vermiştir. Bir dörtlükte "Yüce Atatürk'ün kıymetli sözü/ Çalışın, hiç kimse yenemez bizi" (Halıcı 1992: 225-226) diyerek halka nasihatlerde bulunmuştur.

1950 yılında Kars'a taşınmış, burada Çobanoğlu'nun kahvehanesinde sanatını icra ederken diğer yandan düğün ve derneklerde halk hikâyeleri anlatmış, şiirler söylemiştir. Çeşitli yarışmalara da katılan âşık bazı ödüller almıştır.