Madde Detay

Asıl adı Hacı Sadık Oytun olan âşık, Tokat'ın Zile ilçesinde 1937’de dünyaya gelmiştir. Hacı Sadık'ın sazda ve sözdeki yeteneğini gören usta âşık Sefil Edna çırağına Remzanî mahlasını vermiştir. Remzanî, okula gitmeden okuma yazmayı kendi kendine öğrenmiş, ileriki yıllarda dışarıdan ilkokul diploması almıştır. Demircilik yapan babasının yanında 12-13 yaşlarında çırak olarak çalışırken dükkâna gelen ak sakallı yaşlı bir ihtiyar, Hacı Sadık’a bir dolu bade vermiş, bunu içen Hacı Sadık bayılmış, kendine geldiğinde doğaçlama şiirler söylemeye başlamış ve dükkandan ayrılıp kendini saza, söze, muhabbet meclislerine kaptırmıştır. Zile’nin Güblüce köyünde Vasıf Hoca’dan saz çalmayı ve saz yapımını öğrenmiş, daha sonra Yücepınar köyünde ünlü Âşık Kemterî’nin oğlu Âşık Sefil Edna’ya (Abuzer Doğanay’a) çıraklık etmiş ve Sefil Edna’dan büyük ölçüde etkilenmiştir. Asker dönüşü Zöhre adlı bir kızla evlenmiş ve üç çocuğu olmuştur. 1973’te işçi olarak gittiği Almanya’da 22 Haziran 1979’da geçirdiği trafik kazasında vefat eden Remzanî’nin mezarı Zile’dedir (Yardımcı 2004: 275).

Ali Kızan ve Namık Kemal Doğanay, 1987’de Remzanî'nin şiirlerini bir araya getirerek, Âşık Remzanî adlı bir kitap yayımlamışlardır. Usta çırak geleneği içinde yetişen, deyişlerini kendine özgü üslubuyla söyleyen ve yaşadığı yörenin özelliklerini yansıtan bir halk âşığıdır. Şiirlerinin temelinde Tanrı sevgisi, inanç ve Bektaşilik düşüncesi hâkimdir. Tasavvufi şiirlerinde bir ustaya, bir mürşide bağlanmanın gereğini işlemiş, bu tür şiirlerinde: "Şeriat abdesti farz oldu bize/ Tarikat evine girmek görünür/Marifet postuna çöktüm oturdum/Hakikat namazın kılmak görünür" biçiminde Bektaşilikte dört kapı denilen şeriat, tarikat, marifet ve hakikat konularını ele almıştır. Remzanî’de vahdet-i vücud (varlığın birliği) inancının edebî kişiliğinde etkin olduğu, bu yüzden Tanrı’ya ve insana büyük önem verdiği görülür. Şiirlerinde insan ve Tanrı sevgisi ağır basar. Ulaşmak istediği sevgili Tanrı, Hz. Muhammed ve Hz. Ali’dir. Onlara ulaşmak için de nefs denilen engeli aşmanın gereğini vurgular. Hacı Bektaş Veli’ye yürekten bağlıdır. Şiirleri arasında özlem, ayrılık, keder, sitem, kavuşma vb. konular da ustaca işlenmiştir.