Madde Detay

İstanbul'da 1282/1865 senesinde doğdu Asıl adı Ali Rızâ Efendi'dir. Şiirlerinde Rızâ mahlasını kullandı. Tahsilini Mülkiye Mektebi'nde tamamladı. 1301/1883 yılında Mülkiye'nin Yüksek Kısmı'ndan mezun olduktan sonra idarecilik mesleğini seçti. 1302/1884 senesinde gönderildiği Manastır vilayeti maiyyet memurluğunda kaymakamlık stajını tamamlayarak üçüncü sınıf kaymakamlığa terfi ettirildi. Manastır vilayeti dahilinde İskarapar, Göstençka, Premedi, Margılıç, Meçuve ve İskeçe kazaları kaymakamlıklarında bulundu. Son görevinde iken vereme yakalanarak İstanbul'a geldi. Yaşı kırka varmadan 1321/1903 tarihinde vefat etti ve Südlüce'de Bâdemli Dergâhı civarında Karaağaç cihetinde ailesine mahsus kabre defnolundu. Mezar taşındaki kitabenin son beyti şöyledir: "İki ihlâs ile târîhi düşdi / Bu demde buldı Mevlâ'sın Rızâ Bey (1321)".

Eserleri şunlardır:

1. Beyânü'l-Kemâl İlâ Ehli'z-Zevâl: Arapçadır, yazma hâlindedir.

2. Dîvân-ı Eş'âr: Türkçe şiirlerinden oluşan bu eser yazma hâlinde ve Bursalı Mehmed Tâhir'de imiş (Bursalı Mehmed Tahir 1333: 208).

3. El-Mişkâtü'n-Necât İlâ Ehli's-Salât Fî Beyân-ı Hakîkati'd-Dâreyn: Arapçadır, yazma hâlindedir.

4. Ganâ'imü'l-Gâzî Fî Bilâdi'n-Niyâzî: Türkçedir, yazma hâlindedir. Niyâzî Mısrî'nin üç gazelinin şerhidir.

5. Kitâbü't-Tevhîd Fi Sırri'l-Mecîd: Arapçadır, yazma hâlindedir.

6. Münâcât: Mensurdur. Münâcât-ı Abdullâh-ı Ensârî ve Tazarru'ât-ı Sinân Paşa tarzında ârifane ve hakîmane bir eserdir. Türkçedir, yazma hâlindedir.

7. Risâletü'l-Cûd İlâ Ehli'ş-Şuhûd Fî Beyâni Sırru'l-Hılkati Ve't-Tekvîn: Arapçadır, yazma hâlindedir.

8. Sırr-ı Sûreti'l-İhlâs: Arapçadır, yazma hâlindedir.

Üç dilde şiir söylemeye muktedir, temiz gönüllü, sıdk ve vefa konusunda mücessem, hakikate aşina bir zattı. Şiirlerinin sofiyane olmasından dolayı "şâ'ir-i İlâhî-nevâ" adıyla anılırdı. Şiirlerinin çoğu Hersekli Ârif Hikmet Bey ve Yenişehirli Avni Bey tarzında muvahhidane ve mutasavvıfane olup en parlakları tevhid, na’tlar ile muhammes ve müseddesleridir. Sinân Paşa tarzındaki mensur münacatı nesirde de kudret sahibi olduğunu göstermektedir (Bursalı Mehmed Tahir 1333: 209).

Bursalı Mehmed Tahir (1333). Osmanlı Müellifleri. C. II. İstanbul.

Çankaya, Ali (Mücellidoğlu) (1968). "Ali Rızâ". Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler. C. III. Ankara.

İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. III. İstanbul: Dergâh Yay.

Muhammes Na't-ı Şerîf'ten

Cemâlin câna her yüzden ayândır yâ Resûlallâh

Velî her zerrede sırrın nihândır yâ Resûlallâh

Cihâna feyz-i lutfun râygândır yâ Resûlallâh

Özün fi'lin özün hep dil-sitândır yâ Resûlallâh

Kemâlin bâ'is-i kevn ü mekândır yâ Resûlallâh

Makâm-ı akdesindir taht-gâh-ı mülk-i ev-ednâ

Müyesser olmamışdır gayre keşf-i râz-ı mâ-evhâ

Tamâm-ı fakr ile cânlardaki cânânesin hakkâ

Nigîn-i şevketin fermân-revâ-yı mülk-i istignâ

Demin berceste-i lâhûtiyândır yâ Resûlallâh

Sana mülk ü melek mebhût hayrân âlem-i nâsût

Sana fülk ü felek fertût handân âlem-i lâhût

Senin fazl u kemâlin mebhasi bir emrdir meskût

Rızâ'nın kalbi olmuşdur sana en şanlı bir tâbût

Bu devletle matâf-ı kudsiyândır yâ Resûlallâh

(Çankaya, Ali (Mücellidoğlu) (1968). "Ali Rızâ". Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler. C. III. Ankara. 142.)

Mensur Münâcâtı'ndan:

İlâhî ben bu hevesât-ı fâniyeden tecerrüdle senden seni ârzû etdim, sille-hôr-ı len-terânî oldum. Mazmûn-ı şerîf-i men-re'ânî ümîd-vâr ededururdu. Vaktâ ki tecellâ-yı zâtî feyz-bahş-ı derûn oldu, ef'âl ü sıfât u zâtım bi'l-cümle zebûn. Ne kendimden ve ne de âleminden bir nişân buldum. Ol dem ki zuhûr-ı feyzin ifâkat-nisâr-ı cenân oldu, gözümden her şey küllü yevmin fî şe'n olmaga başladı. Bî-ihtiyâr ene evvelü'l-müslimîn güftâr-ı evvelînim oldu. Yâ Rabbî bundan büyük ne ni'met dileyebilirim, bunun şükrünü ne dürlü ödeyebilirim.

(Bursalı Mehmed Tahir (1333). Osmanlı Müellifleri. C. II. İstanbul. 209.)