Madde Detay

Asıl adı Seferov Mehemmed Hemid oğlu olan âşık, 1903 yılında Azerbaycan'ın Ağdam şehrine bağlı Talaycılar köyünde dünyaya gelmiştir. Çocukluğunu çobanlık yaparak geçiren âşık, yirmili yaşlarına geldiğinde Türkmenistanlı Behtiyar adlı bir kişinin Şahandaz adlı kızına tutulmuş olup bu olay halk arasında yayılmıştır. Sevdiği kadının peşinden gitmesine babası izin vermemiştir. Bu durum âşığın kendisini çok üzmüş ve küskün bir hayat geçirmesine sebep olmuştur. Dinî içerikli şiirleri nedeniyle Leninist Genç Komünistler Birliği (Komsomol) tarafından takip edilmiştir. Âşık, uzun yıllar boyunca gözetim altında tutulduktan sonra Alman-Sovyet savaşına katılmış ve 1944 yılında yaralanmış bir şekilde sivil hayatına geri dönmüştür. Mehemmed Seferov, 1977 yılında doğduğu köyde vefat etmiştir (Namazov 2004: 269).

Şiirlerinde mahlas kullanıp kullanmadığı bilinmeyen Mehemmed Seferov, çobanlık yıllarında saz çalıp şiir okumaya başlamıştır. Bu meziyetiyle kendi çevresi ve halk arasında çabucak tanınmıştır. Sevdiğine kavuşamaması nedeniyle kendini inanca veren âşık, çoğunlukla dini tanıtıp öğreten şiirler yazmış ve söylemiştir. Savaştan döndükten sonra da âşıklık sanatını icra etmeye devam eden Mehemmed Seferov, birçok âşık yetiştirmiştir. Bunlardan en meşhurları Boyehmedli köyünden Âşık Mustafanı, Âşık Hüseyni, Âşık Möhübbeti, Sırhever köyünden Âşık Yunisi, Paraved köyünden Âşık Ali ve ustalığıyla bilinen öz oğlu Âşık Hosrov'dur. Mehemmed Seferov, yaşadığı dönemde âşıklık sanatını kusursuz derecede iyi bilen ve icra eden usta bir şair-âşık olarak kendisini tanıyanların zihninde yer etmiştir (Namazov 2004: 269).