Madde Detay

İstanbul’da doğdu. 1994’te İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi İspanyol Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Cambridge Üniversitesinde felsefe eğitimi aldı. Antika saatlerin tamiri üzerine ustalaştı. Bu alandaki çalışmalarına 1997 yılında Dolmabahçe Sarayında başlayan Şule Gürbüz, Millî Saraylar Müdürlüğü çatısı altında sanat tarihçisi ve antika saat tamircisi olarak görevine devam etmektedir.

İstanbul’da yaşayan Şule Gürbüz, yazdıklarını hiçbir dergide yayımlamadı. Saat Kitabı’yla, Millî Saraylar Daire Başkanlığı adına, Türkiye Yazarlar Birliğinin kamu yayıncılığı ödülünü (2011), Zamanın Farkında adlı eseriyle 7. Oğuz Atay Öykü Ödülünü (2012) aldı.

Şule Gürbüz şimdiye kadar anlatı, öykü, şiir ve tiyatro türünde eserler vermiştir. Genel bir değerlendirme yapılacak olursa eserleri “çok katmanlı yapı, müzikten beslenen söylem özellikleri ve düşüncenin merkeze alındığı bir kurgudan oluşur.” (Şahin, 2016).

Şule Gürbüz’ün ilk kitabı, daha on sekiz yaşındayken (1992) yazdığı Kambur’dur. Bilinç akışı tekniğiyle kaleme alınan, "anlatı" olarak tanımlanabilecek bu eser, Kambur karakterinin aklından geçenlerden hareketle hayatın anlamsızlığına odaklanır. Şule Gürbüz, 1993 yılında ölümün saçmalığı karşısında çaresiz kalan aklı anlattığı Ne Yaştadır, Ne Başta Akıl Yoktur adlı oyununu ve Ağrıyınca Kar Yağıyor adlı şiir kitabını yayımlamıştır. Yurt dışı eğitimi, iş ve şahsi tercihler nedeniyle yaklaşık on yedi yıl eser vermeyen Gürbüz, 2011'dea Zamanın Farkında adlı kitabını yayımlamıştır. Beş öyküden oluşan eserde, “kendi kendine konuşan, ömrünün bütün didinmesini kendiyle yapan, bu nedenle de bir türlü galip gelemeyen” tiplere yer vermiştir (Başaran 2011: 12). Bir yıl sonra, dört öyküden oluşan Coşkuyla Ölmek (2012) okurla buluşur. Bu öykü kitabında yazar, kitabın tek parça ve bir akış içinde olmasını arzu ettiği için “benzer bir duyuştan seslenen kahramanları ve dünya örtüsünü” yazdığını ifade eder (Bayer, 2015). Şule Gürbüz’ün şimdilik son edebî eseri öykü, roman yahut deneme olarak adlandırmadığı, dört bölümden oluşan, sorma ve okurunu sorgulatma üzerine kurulu Öyle Miymiş? (2016) adlı kitabıdır. Nitekim Şule Gürbüz bir röportajında, formu dikkate alan bir yazar olmadığını “İnsan kendini ve tavrını tanıyorsa ona göre bir esvap nasıl olsa kuşanır.” (Bayer, 2015) sözleriyle ifade etmiştir. Özgün söyleyiş biçimleri arayan yazarın bu eserini "anlatı" olarak adlandırabiliriz.