Madde Detay

1125/1713-14 yılında İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mehmed’dir. Kepekçiler Camii imamı Hafız Mehmed Efendi’nin oğludur. Bu yüzden İmam-zâde sanıyla tanındı. Öğrenimini tamamlayarak kadı oldu. 1156/1743 yılında otuz yaşındayken veba hastalığından vefat etti. Edirnekapısı dışında medfundur. “Bekâyı bin yüz elli altı sâlinde olup sâir / İnân-ı rûhı Âtıfdur Eminâ savb-ı ‘ukbâya” beyti ölümüne tarih olarak düşürülmüştür.

Mehmed Emin Âtıf Efendi, halası Hoca Mehmed Râsim Efendi’nin eşi olması münasebetiyle Râsim Efendi’den hüsn-i hattın sülüs ve nesih çeşitlerini meşk etti. Âtıf mahlasıyla naat, tarih ve çeşitli güzel şiirler yazdı. Bu şiirlerini bir araya toplayarak mürettep Dîvân oluşturdu. Ancak bu Dîvân şimdilik elde değildir. Râmiz, Âtıf’ın şiir ve inşaya kadir, mahir bir şair olduğunu belirtir (Erdem 1994: 207).

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkîre-i Meşâhir-i Osmânî). C. 2. İstanbul: KB-Tarih Vakfı Yay. 339.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurefâsı, İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük. Ankara: AKM Yay. 207.

Ergun, Sadettin Nüzhet (1936). Türk Şairleri. C. 2. İstanbul.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay. 621.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul. 446-47.

Şemseddin Sâmî (1314). Kâmûsu’l-Âlâm. C. 4. İstanbul: Mihran Matbaası. 3047.

Bir Mürekkepçi Dükkânına Yazdığı Tarih

Hoşâ cây-ı münevver matla’-ı nur-ı siyeh-mânend

Dinilse reng ü şîve bunda sâbit hak bu ensebdir

Tih-i câh-ı devâta hâmeveş hibr-i mücellâsı

Fütâde ideyazdı rüşd-i küttâbı ne agrebdir

Şafakdır surh-ı rûy-ı haclet-i la’lisi hemvâre

Zikâbına olan sevdâ-keşîde zulmet-i şebdir

Bu resme Âtıfâ kilk-i Utârid yazdı târîhin

Bu dükkânın midâdı zîb ü zînetden mürekkebdür

(Müstakîm-zâde Süleymân Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul. 447.)