Madde Detay

Yusuf Efendi adında birinin oğludur. Ispartalı olup kadılık, müftülük ve Edirne Mollalığı görevinde bulundu. Eğitimini tamamladıktan sonra İstanbul'a geldi. Şeyhülislam Çivizâde Efendi'nin hizmetine girerek mezun oldu. Çeşitli medreselerde ders verdi. Kırkakça ile İstanbullu Hasan Paşa Medresesi'nden ayrılmışken Şevval 1004/ Mayıs-Haziran 1596'da Murad Paşa Medresesi'ne atandı. Cemaziyelevvel 1006/ Aralık-Ocak 1597-98'de Rodos müftülüğü verilmesine rağmen kabul etmedi. Ramazan 1007/ Mart-Nisan 1599'da Ali Paşa Medresesi ile yetindi. Cemaziyelahir 1008/ Aralık-Ocak 1599-1600'de Bursa Sultânî payesine ulaştı. Safer 1009/ Ağustos-Eylül 1600'de Gazanfer Ağa Medresesi'ne atandı. Muharrem 1010/ Temmuz 1601'de Sahn-ı Semân'dan biriyle taltif edildi. Ramazan 1011/ Şubat-Mart 1603'te Edirne Dârül-Hadis Medresesi; Şaban 1012/ Ocak-Şubat 1604'te ayrıldı. Safer 1013/ Haziran-Temmuz 1604'te Süleymaniye Medreseleri'nden birine; Zilhicce 1014/ Nisan-Mayıs 1606'da Süleyman Han'ın Darül-Hadisi'ne terfi eyledi. Rebiülahir 1015/ Ağustos-Eylül 1606'da Mekke kadılığı görevine ulaştı. Aynı sene Ramazanı/Aralık-Ocak 1606-07'de bazı üst seviyedeki kişilerin dedikodusu yüzünden görevinden ayrıldı. Kadılığı sadece 1 gün sürdü. Cemaziyelevvel 1017/ Ağustos-Eylül 1608'de Kahire kadısı oldu. Rebiülevvel 1018/ Haziran-Temmuz 1609'da azlolundu. Recep 1021/ Ağustos-Eylül 1612'de Bursa kadılığını kabul etmedi. Recep 1022/ Ağustos-Eylül 1613'te Edirne kadısı oldu. Recep 1023/ Ağustos-Eylül 1614'te azledildi. Sicilli Osmanî'ye göre Muharrem 1023/ Şubat-Mart 1614'te İstanbul kadısı oldu. Aynı sene Cemaziyelahiri/ Temmuz-Ağustos 1614'te ayrıldı. Daha sonra Menemen kazası arpalık olarak verildi. Şaban 1028/ Temmuz-Ağustos 1619'da Anadolu Kazaskeri oldu. Cemaziyelevvel 1029/ Nisan-Mayıs 1620'de azledildi. Şaban 1032/ Mayıs-Haziran 1623'te Bursa'ya ikamete memur olundu. Kısa bir süre sonra serbest bırakıldı. Cülûsunda padişahın dikkatini çekti. Vazife ve arpalıkları verildi. 1033/1623-24'te vefat etti. Keskin Dede Kabristanı'nda medfundur.

Bahsî mahlası ile şiirler kaleme aldı. Kaynaklarda eserlerinden örnekler yoktur (Özcan 1989: 2/686-87; Mehmed Süreyya 1311: 2/7-8; Kurnaz-Tatçı 2001: 89; Müstakimzade Süleyman Sadeddin 2000: 134).

Oğlu Abulkarî Efendi müderris ve Yenişehir mollası olup, 1059 Şabanı/ vefat etti. (Mehmed Süreyya 1311: 2/8)

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay. 89.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul: Matbaa-i Âmire.7.

Müstakimzade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Yay. 134.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri,Vakâyiü’l-Fuzalâ. C. 5. İstanbul: Çağrı Yay.