Madde Detay

Mütalip Koç, Erzurum’un Narman ilçesinin Göllü köyünde 2 Nisan 1962 tarihinde dünyaya gelmiştir. Baba adı Ali Rıza, ana adı Südiye’dir. Dört kardeşi olan şair, ailenin ikinci çocuğudur. İlkokulu köyünde, ortaokulu Narman’da okur. Lise eğitimini de Narman Lisesi'nde tamamlar. 1982-1984 yıllarında askerlik görevini yerine getirir. 1986'da Yaşar Hanım ile evlenir. Aynı yıl Karayolları 12. Bölge Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalışmaya başlar. Kars, Ardahan, Iğdır ve Erzurum şantiyelerinde kalifiye işçi ve inşaat sürveyanı olarak görevini sürdürürken 1996'da eşi Yaşar Hanım’ı kaybeder ve 1997'de Ayşe Hanım’la evlenir. Mütalip Koç, ilk eşi Yaşar Hanım’dan üç çocuk, ikinci eşi Ayşe Hanım’dan iki çocuk olmak üzere beş çocuk babasıdır (Vural 2012: 386; Koç 2019). Koç, Karayolları 127. Oltu Şubesinde sürücü operatör trafik görevlisi olarak uzun yıllar çalıştıktan sonra 2013'te emekli olur. Emeklilik sonrasında, merkezi Erzurum’da bulunan ve karayollarından ihaleyle iş alan özel bir şirkette sürücü operatör trafik görevlisi olarak üç yıl kadar çalışır. Sonra o işten de ayrılır. 2019 yılı itibarıyla Oltu ilçesinde yaşamaktadır. Yaz aylarında ise Narman’a bağlı Göllü köyünde küçük çaplı tarım işleriyle uğraşmakta, şiir ve edebiyat çalışmalarına da zaman ayırmaktadır. Oltu Havzası Âşıklar Kültür ve Dayanışma Derneğinde bir dönem dernek yöneticiliği de yapan Koç, dernek tarafından yürütülen sosyal ve kültürel faaliyetlerde aktif olarak katkı sağlamaktadır (Vural 2012: 386; Koç 2019).

Mütalip Koç, şiir yazmaya lise yıllarında öncelikle yörenin halk ozanlarından etkilenerek başlar. Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Sümmanî ve Âşık Veysel gibi halk âşıklarının yanı sıra Reyhanî, Mahzuni Şerif ve Ozan Ârif’ten de önemli ölçüde etkilenir. “Bakioğlu” mahlasıyla şiirler yazan Mütalip Koç, şiirlerinde yurt sevgisi, kahramanlık, şehitlik, gazilik, özlem ve ölüm gibi konuları dile getirir. Halk edebiyatı nazım şekillerinden koşma türünü çok kullanır. Koşma türü içinde ise taşlama ve koçaklamalarına ağırlık verir, hecenin sekiz ve on birli ölçülerini tercih eder. Koç'un şiir dili halk şiiri geleneği içinde zaman zaman gündelik konuşma dilinin özelliklerini yansıtsa da şair, standart Türkiye Türkçesine hâkimdir. Şiirlerinde ölçü ve kafiye gibi şekille ilgili teknik özellikler bakımından kayda değer bir eksiklik göze çarpmaz.