Madde Detay

İzmir-Ödemiş’te doğdu. Ortaöğrenimini 1957'de Ödemiş Lisesi’nde tamamladı. Hukuk öğrenimini bırakıp tiyatroculuğu meslek olarak seçti. Askerliğini 1964’de Erzincan’da yaptı. O dönemde “Aykırı” adlı tiyatro oyununu yazdı. Bu oyun Gülriz Sururi –Engin Cezzar Topluluğu’nun 1965 mevsiminde açılış oyunu oldu. Bu toplulukta dramaturg ve oyuncu olarak işe başladı. Bu arada senaryolar ve radyofonik oyunlar yazdı. Yılmaz Güney’in özel senaristi olarak çalıştı. 1967 yılında Halk Oyuncuları Tiyatrosu kurucularından oldu.

1969 sonunda tiyatro mesleğini bırakıp gazeteciliğe geçti. 1974'de Oya Baydar ile evlendi, bir oğlu vardır. Aynı yıl Oya Baydar ve Yusuf Ziya Bahadınlı ile İlke Dergisi'ni kurdu ve yönetti. Haftalık Yeni Ortam dergisinde başladığı yazılarını Yeni Ortam gazetesinde sürdürdü. Politika gazetesinde yönetmenlik ve fıkra yazarlığı yaptı.

Aydın Engin, 12 Eylül 1980 sonrası sürgün olarak 12 yıl Almanya, Frankfurt’da yaşadı ve 1991’de Türkiye’ye döndü.1992-2002 arasında Cumhuriyet Gazetesi’nde habercilik ve köşe yazarlığı yaptı. 2002 yılında Cumhuriyet Gazetesi’nden ayrılarak Birgün Gazetesi'nin kuruluşunda yönetici olarak görev aldı ve bir süre Tırmık köşesini yazdı. Daha sonra Agos’ta köşe yazıları yazmaya başladı. T24 İnternet gazetesinin kuruluşuna katıldı. Bir süre ara verdikten sonra Ağustos 2014 yılında Cumhuriyet Gazetesi'nde yeniden yazmaya başladı. 31.10.2016 tarihinde Cumhuriyet gaztesi, soruşturması kapsamında gözaltına alındı, 06.11.2016 tarihinde adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. Cumhuriyet Gazetesi'ndeki köşe yazarlığını 9 Eylül 2018'de son yazısını yayımlayarak bıraktı. Yazıları halen T24 Bağımsız İnternet Gazetesi'nde yayımlanmaktadır.

Gazeteci yazar Aydın Engin, Aykırı ve Devrik Süleyman adlı tiyatro oyunları ile yazarlığa adım attı. Gezi, hatıra, biyografi, deneme, mizah, siyaset ve inceleme başta olmak üzere, birçok konuda eser verdi .Özellikle Arjantin'den Bağdat çöllerine, Baltık kıyılarından Afganistan'a uzanan uzun süren gezilerinii kitaplarında kendine özgü ironik üslubu, mizah yüklü gözlemleriyle iletmeyi başarmış bir yazardır. Bu ironi dolu üslubu köşe yazılarına da yansıtmıştır.

Engin, önemli sanat adamlarından Halit Kıvanç, Mehmet Aksoy ve Tan Oral'ın hayat hikâyelerini kitaplaştırarak,usta bir biyografi yazarı olduğunu göstermiştir. Bu eserlerine verdiği isimler bile, onun mizahi yönünü gösterdiğii kanaatindeyim.

Aydın Engin, Tırmık'a Tırmık (1999) adlı deneme kitabında; gazetesindeki Tırmık adlı köşesinde büyük keyifle okunan köşe yazılarını eleştiriyor, yani özetle bu kez kendine, kendi Tırmık'larına Tırmık atıyor.

Aydın Engin, en son eseri Homeros'un Rüyası Edebiyatın Kapı Komşusu Röportaj (2018) kitabında; basın, yayın ve edebiyatın önemli temalarından röportaj konusunu detaylı bir araştırma neticesinde elde ettiği bilgileri, yine ironik bir üslupla okuyucularına sunuyor. Engin, eğer Homeros’un yaşadığı dönemde gazete yayınlanmış olsaydı tarihin bilinen ilk röportajının İlyada’nın olacağın ve ilk röportaj yazarının Homeros olacağını vedöneminin en iyi, en usta gazetecisinin de Homeros olacağını, hatta özellikle röportaj dalında defalarca ‘yılın gazetecisi’ seçilmiş olabileceği iddiasını, ispatlamaya çalışıyor.