Madde Detay

Asıl adı M. Nail Tuman ve Alî Emîrî’ye göre Mehmed Sabrî (Kurnaz vd. 2001: 547; Güner vd. 2003: 34), Şevket Beysanoğlu’na göre Mahmûd Sabrî’dir (1996: 345). Diyarbakırlıdır. Güzel Abdurrahman Ağa adlı birinin oğludur. Tahsilini tamamladıktan sonra 1261/1845 yılında vilayet muhasebesine memur olarak atandı. Sekiz yıl sonra Erzurum’a tayin edildi. Burada iken gözlerini kaybettiğinden emekliye ayrıldı. 1294/1878 yılında vefat ettiği tahmin edilmektedir. Şiirine örnek Tuhfe-i Nâ’ilî’dedir.

Güner, Galip ve Nurhan Güner (hzl). (2003). Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaası.

Beysanoğlu, Şevket (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. Ankara: San Matbaası.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Câm-ı cemdir âşık-ı dil-hastaya çâh-ı zekan

Neş’e-i la’l-i lebin endîşe-i diller midir

Almadın âgûş-ı ümmîde arûs-ı tâzeyi

Hacle-gâh-ı vasla mâni Sabriyâ eller midir

(Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.I. Ankara: Bizim Büro Yay. 547.)