Madde Detay

Salih Soydemir, Ordu’nun Gürgentepe ilçesine bağlı Akören köyünde 1 Ağustos 1962 tarihinde dünyaya gelmiştir. İlk ve orta okulu dışarıdan sınavla bitirir. Müziğe on üç on dört yaşlarında başlayan âşık, hayatı boyunca müzikten başka iş yapmaz. Soydemir, ilk evliliğini yirmi beş yaşında yapar, bu evliliğinden Ezgican adında bir kızı vardır. İkinci evliliğini on iki yıl sonra, son evliliğini ise 2010’da yapar (Işık Kahraman 2011: 391-392).

Soydemir'in şiir yazmasında en büyük etken, kendisinden önce yaşamış halk ozanları, çektiği acılar ve âşık olduğu kadınlardır. Şiirlerinin konuları yaşam, ölüm, acı, sevgi, aşk, sevda, mücadele yani hayata dair her şeydir (Işık Kahraman 2011: 392).

Saz çalmaya küçük yaşlarda başlayan âşık, kendini bildi bileli saz çalar. Saz ustası Arif Sağ, söz ustası ise kendisinden önce yaşamış halk ozanlarıdır. Halk âşıklığında kendini çırak olarak görür. Çırağın çırağı olamayacağını söyler fakat bağlama çalmayı ondan öğrenen çok kişi vardır. Mahlas kullanmayan âşık, şiirlerini irticalen söyler. Yazdığı şiirlere saygısından dolayı değişiklik yapmaz. Şiirlerini yazılı ve ses görüntü kayıtlı arşivinde saklamaktadır. Tüm halk ozanlarını üstat olarak görür ancak önce Pir Sultan Abdal, çağımızda ise Âşık Mahzuni Şerif’i ise üstatların üstadı olarak kabul eder. Ali Kızıltuğ, Âşık Ayhanî, Selahattin Akarsu gibi birçok âşığı tanımaktadır (Işık Kahraman 2011: 392).

Adları Telden Dile Anadolu (1987), Dağlara Türkü (1996), Türküler Gül ve Sen (1997) ve Resital (1999) olmak üzere yayımlanmış dört türkü albümü vardır (Işık Kahraman 2011: 392).

“Derdime Dermansın Dağlar” adlı sözü müziği Soydemir’e ait eser, elliden fazla sanatçı tarafından albümlere okunmuş ve hâlen TRT’de seslendirilmektedir. Âşık, çok eser üretebilen biri olmadığını, az ve öz eser meydana getirdiğini ifade eder. Âşık, birçok şenlik ve festivale, çeşitli radyo ve televizyon programlarına katılır (Işık Kahraman 2011: 392-393).

“Bahtı Karalım", "Ver Elini Sevdiceğim", "Bitimsiz Kışlar", "Dile Düşürdün", "Çiçeğim” (Işık Kahraman 2011: 394-96) adlı şiirlerinde, dili sade ve anlaşılırdır. Dörtlük nazım birimi ve hece ölçüsüyle yazar.