SÂMİH, Nasûhî-zâde Mehmed Sâmih Efendi

(d. ?/? - ö. 1312/1894)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 19. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)
ISBN: 978-9944-237-86-4

İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mehmed Sâmih Efendi’dir. Vekâyi-i Şer’iyye kâtibi İbrâhim İffet Efendi’nin torunu, Çavuş-zâde Abdulazîz Efendi’nin oğludur. Üsküdarlı Şeyh Nasûhî’nin torunlarından olduğu için Nasûhî-zâde sanıyla tanındı. Öğrenimini tamamladıktan sonra 1262/1846’da babasının yanında kâtipliğe başladı. Kudüs ve İzmir naipliklerinde, İzmir Hukuk reisliğinde, Girit naipliğinde ve Medine mollalığında bulundu. 1312/1894 yılında Cidde’de vefat etti.
İbnü’l-Emin, Mehmed Sâmih Efendi’nin elde on gazelinin bulunduğunu, diğer eserlerinin ise ortada olmadığını söylemektedir (İnal 1988: 1671).
Mehmed Sâmih Efendi, talik yazısıyla ün yapmış, nazım ve nesre kadir güzel ahlak sahibi bir insandı (İnal 1988: 1671).

Kaynakça

Aktan Ali, Abdülkadir Yuvalı ve Metin Hülâgü (hzl.) (1996). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul: Sebil Yay.

Çiftçi Ömer (hzl.) (yty.). Fatîn Dâvud, Hâtimetü’l-Eş’âr. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 10.07.2014]

İnal, İbnü’l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. III. İstanbul: Dergah Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: DOÇ. DR. MEHTAP ERDOĞAN
Yayın Tarihi: 12.11.2014
Güncelleme Tarihi: 30.11.2020

Eserlerinden Örnekler

Gazel
Ol zamândan kim ne în ü ân ne dünyâ var idi
Mihr-i zâtımdan sipihr-i feyz pür-envâr idi


Mümkinât olmazdan evvel sahâ-pîrâ-yı vücûd
Dil rikâbdâr-ı semend-i Ahmed-i Muhtâr idi

Murg-ı dil tâ itmeden Cibrîl tahrîk-i cenâh
Ravza-i aşk-ı Habîbullah’da tayyâr idi

Bâğ ü râğı rûzgâr âzâde-i ezhâr iken
Dil hezârı zâr gülzâr-ı izârı var idi

Olmadan Îsâ henûz mehd-i vücûda cilveger
Tıfl-ı dil intâk-ı Hak’la nâtık-ı esrâr idi

Zîver-i gül bister-i hâb olmadan ashâb-ı kehf
Çeşm-i dil seyrân-gehi esrârda bîdâr idi

Olmadan rûh-ı Kelîm ârâyiş-i dîvân-ı Hak
Tûr-ı ma’nâda gönül Sâmih tecellî zâr idi
(İnal, İbnü’l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. III. İstanbul: Dergah Yay. 1671.)


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54Doğum YeriGörüntüle
2Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
3Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994Doğum YeriGörüntüle
4HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54Doğum YılıGörüntüle
5Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994Doğum YılıGörüntüle
7HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54Ölüm YılıGörüntüle
8Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
9Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994Ölüm YılıGörüntüle
10HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54MeslekGörüntüle
11Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?MeslekGörüntüle
12Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994MeslekGörüntüle
13HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16HULVÎ, Şeyh Cemâleddîn Mahmûd Hulvî Efendid. 1574-75 - ö. 1653-54Madde AdıGörüntüle
17Mukadder Gemicid. 18 Ekim 1974 - ö. ?Madde AdıGörüntüle
18Ziyad Ebüzziyad. 06 Eylül 1911 - ö. 26 Mayıs 1994Madde AdıGörüntüle