Madde Detay

İstanbulludur. Yeniçeri yayabaşısı ve çavuşu olmuştur. Kaynaklarda şairin doğum, ölüm tarihleri ve ailesi ile ilgili bilgi yoktur. III. Mehmed devri (1595-1603) şairlerindendir (Mehmed Süreyya 1996: 1505; Tuman 2001: 555).
Yeniçeri çavuşluğu görevinde bulunduğu sırada büyü, tılsım, cin daveti ve cinlerden haber verme gibi işlerle uğraştı. Sonra çavuşluktan ayrılıp emekli oldu. Bu süreçte kendisine hizmetleri karşılığında bir miktar tımar verildi (Sungurhan Eyduran 2009: 2).
Şiir ve düzyazıyı Nişânî Bey’den öğrendi (Solmaz 2005: 388). Ahdî’ye göre kişiliği ve şairliği övgüye layıktı (Solmaz 2005: 387).

Atik Gürbüz, İncinur (2011). Mecmû’a-i Letâ’if. Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.

İpekten, Haluk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTBYay.

Mehmed Süreyyâ (1996). Sicill-i Osmânî. C. 5. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 1505.

Solmaz, Süleyman (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu‘arâ’sı (İnceleme–Metin). Ankara: AKM Yay.

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2009). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkîretü’ş-Şu’arâ. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10739,tsmetinbpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 12.01.2014].

Mehmet Nail Tuman (2001). Tuhfe-i Na’ilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay.

Gazel
 Cemâlün şem’ine şol kim özin bî-bâk yandurdı
Hemân pervânedür kim perr ü bâlin pâk yandurdı

Kimesne döymedi bu âteş-i ışka cihân içre
Dil-i dîvâneyi gör kim özin bî-bâk yandurdı

Felekde görinen mâh-ı şeb-ârâ sanmanuz her şeb
Çerâğ-ı ışkdur kim âh-ı âteşnâk yandurdı

Humâr-ı bâde-i gamla ölürdüm irmese sâkî
Yitişdi câm-ı gül-fâm-ı lebin tiryâk yandurdı

Gezer ağyâr ile ol serv-i reftârı revân gördüm
Beni reşk ile Sıdkî ol şeh-i çâlâk yandurdı

(Atik Gürbüz, İncinur (2011). Mecmû’a-i Letâ’if. Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi. 968.)