Madde Detay

Tuhfe-i Nâilî’de Şükrî ile ilgili, Râmiz, Şefkat ve Arif Hikmet tezkirelerinde bilgi olduğuna dair mâlumât vardır. Râmiz’in Âdâb-ı Zurafâ adlı eserinde Şükrî el-Kâzi ismiyle zikredilen (Erdem 1994:173) Rize doğumlu Mustafa Şükrü Efendi’nin doğum tarihi tam olarak belirli değildir. Şefkat’in Tezkire-i Şuarâ’sında darphane amire küttabından Davud İsmail Efendi-zâde olduğu ifade edilmiştir. Ölüm tarihi Sicill-i Osmanî’de ve Âdâb-ı Zurafâ’da 1178 olarak belirtilen Şükrî’nin eserleri hakkında hiçbir bilgi yoktur. Bunun yanında, Şükrî’nin şair olduğu Sicill-i Osmanî’de, Âdâb-ı Zurafâ’da ve Şefkat’in Tezkire-i Şuarâ’sında belirtilmiş ve yalnızca zikredilen son iki eserde şiirlerinden örnekler verilmiştir. Akkirman, Karaferye ve Rusçuk kazalarında kadılık yapmış olan Şükrî’nin aşağıdaki beyti Bulgaristan’da Yanbolu kasabasında yazdığı ve bunun dışında eserine ulaşılamadığı Âdâb-ı Zurafâ’da belirtilmiştir:

İrişdi örfümüz nâ-gâh dilâ temme’l-kelâm oldı

İdüp tecvîf hâme Şükriyâ tescîl tamâm oldı (Erdem 1994: 173)

Akbayar Nuri (hzl.) (1996) Mehmed Süreyya Sicill-i Osmanî Osmanlı Ünlüleri. çev. Seyit Ali Kahraman. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay

Erdem Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı ( İnceleme-Tendikli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay.173.

Kurnaz,Cemal ve M. Tatçı (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî: Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Önder Murat (2006). Şefkat ve Tezkire-i Şu’arası. Yüksek Lisans Tezi. Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi.154-55.

Der-i lutfûn melâz-ı bî-kesândır yâ Resûla’llâh

Harîm-i dergehin kehf-i amândır yâ Resûla’llâh

Cebîn-i tâb-nâkın matla’-ı şems-i hakîkatdir

O şemsin zerresi mihr-i cihândır yâ Resûla’llâh

N’ola mühr-i nübüvvet cilvegerse zahr-i pâkinde

Vücûdun kenz-i esrâr-ı nihândır yâ Resûla’llâh

Lu’âb-ı cevherin terkîb-i rîk-i hokka-i la’lin

Şifâ-bahşende-i bîmâr-ı cândır yâ Resûla’llâh

Şemîm-i müşg-fersâ-yı gubâr-ı âsitânındır

Gül-i ‘Adnin dili hacletle kandır yâ Resûla’llâh

Şeb-i gafletde kaldım pertev-i envâr-ı ‘ışkınla

Çerâğ-ı şem’-i ümmîdim uyandır yâ Resûla’llâh

Dem-â-dem bâb-ı lutfûndan şefâ’at ilticâsıyla

Zebânım şîven-efzâ-yı amândır yâ Resûla’llâh

Meded kıl bu siyeh-rû-Şükrî ber-geşte sâmâna

Hevâ-yı nefsile hâli yamândır yâ Resûla’llâh

(Önder Murat (2006). Şefkat ve Tezkire-i Şu’arası. Yüksek Lisans Tezi. Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi. 154-55.)