Madde Detay

Asıl adı Yakup Can olan âşık, şiirlerinde Ümmanî mahlasını kullanır. Erzurum'un Uzundere ilçesine bağlı Çamlıyamaç köyünde dünyaya gelmiştir. Nüfus kaydında doğum yılı 1919 olarak yazılsa da şiirlerinden ve yakınlarının verdiği bilgilerden hareketle 1913 doğumlu olduğu tahmin edilmektedir (Çakmakçı 2012: 3). Birçok şiirinde Ümmanî ile birlikte soyadı Can’ı da kullanan âşık, bazı şiirlerinde de Ümmanî, Kul Ümman ve Âşık Can mahlaslarını kullanmıştır. Hemen her köylü gibi çocukluk yıllarında bir süre Kur’an-ı Kerim dersleri almış ve çobanlık yapmıştır. 12 yaşında köyünün yaylasında koyunları otlatırken uykuya daldığı, rüyasında Hızır’ın kendisine bade sunduğu (Günay 2011:118), bu esnada Gürcistan’da yaşayan Gülfidan adlı kızla karşılaştığı, kızın ağabeylerinin Gülfidan’ı bir odaya kapatıp kapısını kilitleyerek Yakup’a bu dünyada kavuşmalarının mümkün olmayacağını söylediği rivayet edilir. Rüyadan sonra farklı bir ruh hâline bürünen genç âşığın aynı köyde Molla Yakup adlı bir kişinin yanına götürüldüğü, aralarında geçen kısa bir şiirli söyleşiden sonra genç Yakup’un âşık olduğunun kanıtlandığı da rivayetler arasındadır (Çakmakçı 2012: 11). Ümmanî, bir süre sonra temin ettiği saz ile Erzurum, Kars, Ağrı, Bitlis, Muş, Konya, Van ve Erciş’e gitmiş ve gittiği yerlerde saz çalıp şiirler söylemiştir. Köyünde çiftçilik ve değirmencilikle uğraşarak geçimini sürdüren Ümmanî, 1940'da Gölbaşı köyünden Behiye adlı bir hanımla evlenmiş, bu evliliğinden üç erkek, iki kız çocuğu dünyaya gelmiştir. Askerliğini 1940-1942 yılları arasında Sarıkamış’ta yapmıştır.

Ümmanî, özellikle ramazan aylarında Erzurum’a giderek günlerini ibadetle geçirmeye, âşık kahvelerindeki programlara katılmaya itina göstermiştir. Mevlüt İhsanî ve Mustafa Ruhanî ile yakınen görüşmüş, onlarla karşılaşmalar yapmıştır. Bunlardan başka Bardızlı Nihanî ve Karslı Gülistan Usta ile de görüşmüştür. 1981'de Hac görevini yerine getiren Ümmanî, bundan sonra saz çalıp şiir söylemeyi bırakmıştır. 30 Ocak 1983'te Erzurum’da vefat etmiştir. Kabri Erzurum’un Uzundere ilçesinin Çamlıyamaç köyündeki evinin bahçesindedir.

Ümmani, âşık sanatının gerektirdiği saz çalma, hazırlıksız şiir söyleme, karşılaşma yapma, muamma çözme, askı indirme ve hikâye anlatma yeteneklerini sergileyerek çağının âşıklık geleneğine katkıda bulunmuştur. Şiirlerinin tümünü hece vezniyle söylemiştir. Şiirlerinde ağırlıklı olarak aşk, tabiat, din ve ahlak konularına yer vermiştir.