Madde Detay

Zamîrî’nin hayatı hakkında biyografik eserlerde verilen bilgiler sınırlı ve birbirinin tekrarı mahiyetindedir. Riyâzî (vr. 69b), Ankaralı (Engûrîli), diğer yazarlar Çankırılı (Kangırılı) olduğunu belirtmiştir. Mevlevî tarikatına mensuptur (Genç 2000: 316). Onun, kaynakların büyük kısmında Yavuz Sultân Selîm’in padişahlığının ilk yıllarında, Kınalı-zâde’nin Tezkîretü’ş-Şu’arâ’sında ise Kânunî Sultân Süleymân devrinde öldüğüne işaret edilmiştir (Sungurhan Eyduran 2009: 13-14). Latîfî’ye göre, şairin ölümüne define çıkarırken cin çarpması sebep olmuştur. Gizli ilimlerle remildeki büyük yeteneğine istinaden Zamîrî mahlasını seçmiştir. Herhangi bir eserinin varlığından bahsedilmeyen şairin şiirlerinin, her ne kadar mürettep ve mükemmel iseler de muhayyel ve musanna (usta işi) olmadıkları vurgulanmıştır (Canım 2000: 370).

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkire-i Meşâhîr-i Osmânî). C. 5. İstanbul: KB-Tarih Vakfı Yay.

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

Genç, İlhan (hzl.) (2000). Esrar Dede, Tezkîre-i Şu’arâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay.

Kaf-zâde Fâ’izî. Zübdetü’l-Eş’âr. Millet Kütüphanesi. AE Manzum 1325. vr. 66b.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî . C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mecmû’a-i Eş’âr. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı. Muallim Cevdet Koleksiyonu 479. vr. 54a-54b.

Riyâzî. Riyâzu’ş-Şu’arâ. Millî Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu. 06 Hk 1275. vr. 69b.

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2008). Beyânî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83502/beyani----tezkiretus-suara.html [erişim tarihi: 25.10.2013].

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2009). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ, Tenkitli Metin B. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83504/kinalizade-hasan-celebi---tezkiretus-suara.html [erişim tarihi: 25.10.2013].

Şemseddin Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. C. 4. İstanbul.

Gazel

Âfitâb-ı hüsnün ey dilber kaçan mestûr olur

Ebrveş hâ gözlerüm yaşlar döker yağmur olur

Şark-ı dilden çün tulû’ ide cemâlün ey güneş

Bu vücûdum mülketin ser-tâ-kadem bir nûr olur

Leblerün bezminde hâb-âlûda düşmiş nergisün

Bî-girân serdür ki geh mest ü gehî mahmûr olur

Hûbluk şehrinde tutmışdur cemâlün şehrini

Bu cihândur her kişi bir ad-ile meşhûr olur

Göreyin olsun cihân içre siyeh-rû âyine

Her sanem bakdukça yüzi ayına mağrûr olur

Ben garîbi yâd itmezse aceb mi ol habîb

Fi’l-mesel gözden ırag olan gönülden dûr olur

Ey Zamîrî hecr eli benzer ki itdi gûşmâl

Kim derûn-ı dilde sâzun sûziş-i tanbûr olur

(Mecmû’a-i Eş’âr. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı. Muallim Cevdet Koleksiyonu 479. vr. 54a-54b.)