NA'ÎM, Yazıcı-zâde Mehmed

(d. ?/? - ö. 1752/1166)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 18. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Asıl adı Mehmed’dir. İstanbulludur. Kasımpaşa’da doğduğu için “Kasımpaşalı Na’îm” olarak tanındı. Beliğ tezkiresinde ise Bursalı olduğu söylenir (Abdulkadiroğlu 1999: 489). Çoğu kaynakta “Yazıcı-zâde” olarak geçen şair, yanlışlıkla Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi’nde “Yazmacı-zâde” olarak yazılmıştır (1986: 503). Kaynaklarda, İstanbul’dan Bursa’ya göç ettiği belirtilmekle birlikte, bu göçün tarihi hakkında bir bilgi bulunmamaktadır. Bursa’da bir müddet kazzazlık sanatıyla hayatını kazandıktan sonra Bursa mahkemesinde kısmet kâtibi oldu (Mehmed Süreyyâ 1996: 1225; Çiftçi 2009: 415; Tuman 2001: 1084). 1166 Ramazan ayının altıncı günü 1166/1752'de vefat etti. Mezarı Bursa Pınarbaşı’ndadır.

Kaynaklarda Na’îm mahlasıyla şiirler yazdığı belirtilen şairden elimizde kalanlar, tezkirelerdeki (Çiftçi 2009: 415; Abdulkadiroğlu 1999: 490) bir eksik gazel ile birkaç beyitten ibarettir . 

Kaynakça

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. AKM Yay.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmânî. C. 4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 1225.

Çiftçi, Ömer (hzl.) (2009). Hâtimetü’l-Eş’âr (Fatîn Tezkiresi). http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0. [erişim tarihi: 10.02.2014]

İpekten, Haluk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay. 1084.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1986). “Naim Mehmed Efendi (Yazmacızade)”. C. 6. İstanbul: Dergâh Yay. 503.
 

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: ARAŞ. GÖR. ASLI GÜRSOY
Yayın Tarihi: 26.02.2014
Güncelleme Tarihi: 13.11.2020

Eserlerinden Örnekler

Gazel-i nâ-tamâm

Açınca gül-şen-i bâg-ı cemâli gonce-i nâz

İder nihâl-i niyâze hezâr-ı dil pervâz

Senünle da’vî-i hüsne gelürse şâhid-i çîn

Hatâ degül mi o sûretle ey büt-i tannâz


Sabâ haber viricek vasf-ı gönce-i la’lün

Dehân-ı şâhid-i gül kaldı hayretinden bâz

(Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. AKM Yay. 490).


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10Doğum YeriGörüntüle
2OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8Doğum YeriGörüntüle
3Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
4HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10Doğum YılıGörüntüle
5OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8Doğum YılıGörüntüle
6Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
7HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10Ölüm YılıGörüntüle
8OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8Ölüm YılıGörüntüle
9Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
10HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10MeslekGörüntüle
11OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8MeslekGörüntüle
12Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?MeslekGörüntüle
13HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16HÂLİS, Mehmed Hâlis Efendid. ? - ö. 1709-10Madde AdıGörüntüle
17OSMÂN, Hakîkî-zâde Şeyh Osmân Efendid. ? - ö. 1627-8Madde AdıGörüntüle
18Yeşim Ağaoğlud. 21 Ocak 1966 - ö. ?Madde AdıGörüntüle