Madde Detay

Asıl adı Abbas olan âşık, 1818'de Nahçıvan’ın Ordubad şehrinde bulunan Dehri köyünde dünyaya gelmiştir. Doğum yeri dolayısıyla Abbas, âşık edebiyatında ‘’Abbas Ordubadlı’’ ve ‘’Abbas Dehrî (Dehrili Abbas)’’ adlarıyla anılmaktadır. Ailesi Güney Azerbaycan’ın Hemki dağının Daran yaylasında hayvancılıkla uğraşmış olup daha sonra âşığın doğum yeri olan Nahçıvan’ın Ordubad şehrine bağlı Dehri köyüne yerleşmiştir. Çocukluk ve gençlik yılları sıkıntılı geçen âşık, kırk yaşına kadar evlenmemiştir. Bu yaştan sonra on defa evlilik yapan âşık, dokuz evliliğini gerçekleştirdiği eşlerinin hepsini yitirmiştir. Son evliliği ise kendi vefatına kadar sürmüştür. Şehir şehir dolaşan Âşık Abbas; Elemdar, Merend, Tebriz, Hoy, Nahçıvan, Bakü, Batum, Suhum, Erivan, Gence, Tiflis gibi birçok yeri gezmiş olup sayısız düğün, eğlence ve toplantıda bulunmuştur. Âşık, 1932'de Şemkir şehrinde vefat etmiştir (Namazov 2004: 18).

Şiirlerinde mahlas olarak kendi adını kullanan Âşık Abbas, şiire yirmi beş yaşında başlamıştır. Ustası yoktur. Dert ve sıkıntılarla dolu bir hayat yaşaması âşığı şiir yazıp söylemeye sevk etmiştir. Bu durumun sanatçı kişiliğine de büyük etkisi olmuştur. Âşık, kendisini dinlemeye gelen insanlara karşı sergilediği sevecen ve zarif davranışları, irticalen söylediği şiirler ve verdiği hazır cevaplarıyla bilinmektedir. Şiirlerini serbestçe söyleyen Abbas; Hasta Kasım, Vakıf, Valeh gibi isimlerin koşmalarını okumuş olup bunlara kendi sözleriyle ilaveler de yapmıştır. Bunların haricinde okuduğu çoğu şiire de manileriyle irticalen eşlik etmiştir. Âşığın düğün, eğlence ve toplantılara zerafeti, iğneleyici manileri ve bent hâlindeki şiirleriyle renk kattığı ve bulunduğu ortamları eğlendirdiği söylenmektedir. Ayrıca Ordubad’da kurulmuş olan ‘’Encümen-i Şuara’’ adlı edebî meclisin faal üyelerinden biridir. Âşık Abbas, Nasihatname adlı bir eser kaleme almış olup söz konusu eseri yazıldığı dönemde okuyucu tarafından merakla karşılanmıştır (Namazov 2004: 19).