Madde Detay

Asıl adı Gazi Karaca olan âşık 1935 yılında Sivas'ın Şarkışla ilçesine bağlı Mengensofular köyünde doğmuştur. Babasının adı Ali, annesinin adı Fatıma’dır. Tahsili olmayan Karaca'nın okuma yazması vardır (Kaya 2009: 502). Karaca'nın, gençlik döneminde köylerden satın aldığı tavuklarla ticaret yapmak istediği ve bunda başarılı olamadığı için sıkıntılar yaşadığı belirtilir. Ticaret hayatında yaşadığı bu sıkıntının şiirine şu şekilde yansıdığı görülür: "Dört kardeşiz, bir ananın kuzusu/ Hep bana feleğin kara yazısı/ Çok şükür ki sele gitti bazıs / Ciğerimi yakan melun tavuğun". Âşığın, vefatına kadar Mengensofular’a bağlı Çaykara mezrasında yaşamını sürdürdüğü ifade edilir. Yapılan güncel taramada, Gazi Karaca'nın evinde geçirdiği rahatsızlık sonucu 22 Kasım 2012 tarihinde Çaykara mezrasında vefat ettiği anlaşılmıştır (www.milliyet.com.tr).

Gazi Karaca'nın âşıklığa 1960 yılında başladığı belirtilir. Sefil Selimî, Doğu Âşığı, Hüroğlu, Ozan Faik ve Seren’in âşık olmasında önemli rol oynayan çoban Mehmed Can’ın etkisiyle âşıklığa yöneldiği ifade edilir. Şiirlerinde kullandığı Gündüz mahlasını da kendisine Çoban Mehmet vermiştir. İrticalen şiir söylemişse de saz çalamamıştır. Şiir tekniği güçlü olan Gündüz’ün üç yüzden fazla şiirinin bulunduğu ifade edilir (Kaya 2009: 502). Sivas Halk Şairleri adlı eserde paylaşılan şiirlerinden hareketle, eserlerinde ahlak, dürüstlük, insanın olduğu gibi görünmesi, yaşanılan topluma bağlılık, Atatürk, evlilikte eş tercihinin önemi ve Kıbrıs Barış Harekâtı'na ilişkin konuları işlediği söylenebilir. Ek olarak, şiirlerinde 11'li hece ölçüsüyle yazdığı ve nazım birimi olarak da dörtlüğü tercih ettiği görülmektedir.