Madde Detay

Asıl adı Faik Yazıcı olan âşık, Erzurum'un Narman ilçesine bağlı Ergazi köyünde 1917'de dünyaya gelmiştir. Şiirlerinde Hulusî ve Yazıcı mahlaslarını kullanır. İlkokulu köyde okuyan âşık, ortaokul için geldiği Erzurum’da gördüğü rüya netice­sinde dili çözülmüş ve âşıklığa yönelmiştir. Babasının muhalefetine rağmen öğrenimini yarım bırakıp köye döner. On dört yaşında köy odasında sazla oynar­ken sağ dizini yere çarpmasıyla bacağı şişmiş, yanlış tedavi sonucu bir türlü iyileşmemiştir. İçinde bulunduğu bu durum, zaman zaman kendisini yatağa düşürerek hayatı çekilmez hâle getirmiş ve ruh dünyasına tesir etmiştir. Yaşadığı sıkıntılara 1967'de yakalandığı şeker hastalığı da eklenmiş ve bu sebeple bacağından ameliyat olmuş ancak ameliyatın üçüncü günü kalp yetmez­liği sebebiyle aynı yıl vefat etmiştir (Yazıcı 1986; Özarslan 2001: 378-379).

Hulusî ve Yazıcı mahlasıyla söylediği şiirleri ve Sümmanî’nin oğullarından Mahtumî mahlaslı Şevki Çavuş ile yaptığı bir atışma tespit edilebilmiştir. Hayatı hastalık ve sıkıntılarla geçmesine rağmen âşığın eldeki şiirlerinde dışa dönük ve ümitvar bir ruh hâli görülür. Hamasi söyleyişin ön plana çıktığı kimi şiirlerinde vatan aşkı, yurt güzelliği, yiğitlik, tarih şuuru gibi hususları işlediği görülür.