Madde Detay

Turabi Bektaş, 1954'te Sivas'ın Yıldızeli ilçesinin Sarıçal köyünde doğmuştur. İlkokul mezunu olan âşık, çocukluk ve gençliğinde çobanlık yapar. Sazda ve sözde ustası Kültür Bakanlığına da kayıtlı olan babası Âşık Ali Ummanî'dir. Âşık Veysel, Âşık Mahzunî Şerif gibi büyük ustaları da kendine rehber olarak görür. Kendi oğulları ve yeğenlerine de ustalık yaparak onları yetiştirir. Mahlası Kul Turabî'dir ve mahlasını kendi seçmiştir. Bektaş, bir süre çiftçilikle geçimini sağlasa da ekonomik sıkıntılardan dolayı 1983'te çalışmak için Ankara'ya gelir. Hâlen Ankara'da yaşayan âşık, evli ve iki çocuk sahibidir (Fırat ve Dağlı 2013: 462-463).

Turabi Bektaş, çobanlık yaptığı yıllarda dağda ovada saz çalıp türkü söylemiştir. Babası Âşık Ummanî'nin yol göstermeleriyle dokuz yaşında saz çalmaya başlayan Kul Turabi, ilk şiirini köyde yazar ve büyüklerine okur. Rüyaya ve badeye inanan Bektaş, kendisinin de badeli âşık olduğunu söyler. Rüyasında üç şiir yazdığını söyleyen âşık, her ortamda; yolda ya da çalışırken dizelerini oluşturur daha sonra ise bunları kağıtlara geçirip besteler (Fırat ve Dağlı 2013: 462). Turabi Bektaş, atışmalara katılır ve fasıl düzenlerini bilir. Bektaş, şiirlerini şölenlerde, üyesi olduğu halk ozanları derneğinde ve televizyon programlarında icra eder. Cem zakirliği de yapar. Kul Turabî'nin şimdiye kadar çıkmış bir CD'si ya da basılmış bir kitabı bulunmamaktadır (Fırat ve Dağlı 2013: 462-463). Bektaş, şiirlerinde felekten şikâyet, dünyanın geçiciliği, Kerbelâ matemi gibi konulara yer verir. Ayrıca Hazreti Ali, Hazreti Hasan, Hazreti Hüseyin ve Hacı Bektaş Veli'yi konu edindiği şiirleri de bulunmaktadır.