Madde Detay

1290/1794 senesinde İstanbul'da doğdu. Asıl adı Âtıf Ahmed Bey'dir. Çavuş-zâde sanıyla tanındı. Mehmed Emîn Efendi'nin oğludur. On üç sene kadar Mektûbî-i Vekâletpenâhî Odası'na devam etti. 1821 senesinde sergi nazırı, 1825'te Gurebâ-i Yemîn kâtibi oldu. Kitabet konusundaki mahareti nedeniyle Sadaret kalemi serhalifeliğine tayin edildi. Üç sene sonra Sadâret-i Uzmâ mektupçuluğuna, üç sene geçince Küçük Tezkiriciliğe, yine üç sene sonra Mansûre mektupçuluğuna, üç sene sonra da bir ay kadar Takvîmhâne-i Âmire nezaretine tayin edildi. Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye başkitabetine nakledildi. Sonra Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye azası oldu. Üç sene geçince 1840 senesinde ûlâ rütbesi ile Tersâne-i Âmire müsteşarlığına getirildi. Burada bir seneyi tamamlayınca iki ay süreyle Ticaret müsteşarlığına atandı. Tanzîmât-ı Hayriyye'nin usullerini icra etmek üzere 1841 senesinde ûlâ evveli rütbesiyle Kütahya defterdarlığına memur edildi. Burada bir sene kadar görev yaptıktan sonra İstanbul'a döndü ve Anadolu defterdarlığına getirildi. Burada da üç sene görev yaptıktan sonra Masârifât-ı Askeriyye nazırlığına atandı. Bu görevde iken hastalanmış, birkaç ay hasta yatağında yatmış ve 1263/1846 senesinin Muharrem ayında vefat etmiştir. Eyüp'te Bostan İskelesi'nde babasının yanına defnedilmiştir.

Fatîn'e göre bilgin ve zarif bir şairdir, cömertliği meşhurdur, şiir ve inşası dönemin şair ve yazarları tarafından kabul görmüştür (1271: 271). Şiirlerine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul.

Şemseddîn Sâmî (1311). Kâmûsü'l‑A‘lâm. C. IV. İstanbul.

Gazel-i Mühmel

Mâ'ilim ol turra-i tarrâra âh

Âhdır kârım dem-â-dem âh âh

Andırır mâha o dildârım hele

Hâle-i kâkül olur ana güvâh

Elde mül gelse o gül serdir mahal

Sâha-i dil de ana ârâm-gâh

Vaslına âmâdedir her dem gönül

Hem-demim hem olmasa ger sedd-i râh

Anladım her gördüge dil-dâdedir

Âtıfâ âlûde gönlüm âh âh

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 270.)