Madde Detay

Tekirdağ’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Derviş Ahmed Dede olarak tanındı. Hristiyanlıktan Müslümanlığı seçen bir kimsenin oğluydu. 1157/1744-45 yılında vefat etti. Arapça, Farsça ve Türkçe dışında Batı dilleriyle de şiirleri vardır. Şiirleri için Fatin Tezkiresi (1271: 93)’nde “türrehat” ifadesi kullanılmıştır. Sicill-i Osmanî (Akbayar 1996: 410)’de ise “her dilde şiiri varsa da tatsızdır” denmektedir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C. 2. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 410.

Ergun, Sadettin Nüzhet (1936-1945). “Derviş (Ahmed)”. Türk Şairleri. C. 3. İstanbul: Bozkurt Matbaası. 1166.

Fatin Davud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 93.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 278.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1977). “Derviş Ahmed Dede”. C. 2.İstanbul: Dergâh Yay. 258.

Gazel

Bir Ermeni mahbûbuna dil düşdü yine âh

Dîvâneye döndürdü bu ben bendeyi nâ-gâh

Kan aglamadan döndü gözüm beyza-i sürhe

Eşkim cereyân etmede her şâm u sehergâh

Vardım seherî deyre temâşâ içün anı

Yokdur o perî çün bana sicn oldu sanemgâh

Göstermedi rûyunu bana ol büt-i tersâ

Deyr içre hemân büt gibi kaldı dil-i âgâh

Dervîş bana cevr etmede ol yâr-ı cefâkâr

Râzî ola mı Hazret-i ‘Îsâ ana bi’llah

(Fatin Davud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 93.)