Madde Detay

Kırım hanlarından Bahadır Giray Han’ın mahlası. Kırım’da doğdu. Selamet Giray Han’ın oğludur. Han sülalesine mahsus hanedan mensuplarına sağlanan imkanlarla iyi bir eğitim aldı. Babasının hanlığı sırasında İstanbul’a rehin olarak gönderildi. Daha sonra Yanbolu kasabası kendisine has olarak verilmesi üzerine Kırım’dan ayrılıp şimdi Bulgaristan sınırları içindeki Yanbolu kazasına ikamet etmek üzere nakledildi. Tahtan indirilen ya da mevcut han için tehlike görülen hanların ya da han adaylarının aileleriyle birlikte Rumeli’de ikamete mecbur edilmeleri bir gelenekti. Bunların bir gün Kırım’a dönüp han olma ihtimali vardı. Bahadır Giray da 1637 yılında İnayet Giray’ın yerine Kırım hanlığına tayin edildi. Mansuroğlu Kabilesi'nin ayaklanmasını bastırdı. Kazakların elindeki Azak Kalesi’ni almakla görevlendirilen Kaptan-ı Derya Siyavuş Paşa’ya yardıma gitti. Bu sırada henüz kırk yaşındayken, 1640 yılında vebadan öldü. Rezmî mahlası ile başka pek çok hanedan mensubu gibi şiirler yazdı. Bahadır Giray’ın eşi Hanzâde Hanım da şairdir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Halim Giray (1321). Gülbin-i Hânân. İstanbul.

İnalcık, Halil. (2002) "Kırım Hanlığı". DİA. XXV. Ankara: İSAM Yay.

İpekten, Haluk vd. (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

İsen, Mustafa (2000). " Kırım Hanedanının Şairliği". Bilig 15: 81-90.

İsen, Mustafa, Ali Fuat Bilkan, Tuba Işınsu Durmuş (2012). Sultanların Şiirleri Şiirlerin Sultanları. İstanbul: Kapı Yay.

Kurnaz, Cemal ve Halil Çeltik (2000). Osmanlı Dönemi Kırım Edebiyatı. Ankara: Kurgan Edebiyat.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kurnaz, Cemal ve Halil Çeltik (2012). Hanlık Dönemi Kırım Şairleri Hakkında Bazı Tesbit ve Değerlendirmeler. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi 51: 275-294.

Öztuna Yılmaz (1996). Devletler ve Hanedanlar. Ankara.

Tatçı, Mustafa (hzl.) (2003). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri I-II-III. Ankara: Bizim Büro Yay.

GAZEL

Bu çarh-ı sifle-perver ehl-i tab’a cûd göstermez

Metâ’-ı ma’rifet gûyâ ziyândur sûd göstermez

Çeker bir perde dâim dîde-i hasret nigâh üzre

Ruh-ı cânâna baksam eşk-i hûn-âlûd göstermez

Olup seng-i havâdisden şikest âyîne-i tab’um

Murâdum üzre rûy-ı şâhid-i maksûd göstermez

Tabâbet gösterüp her zahmuma elmâs bend eyler

Mürüvvetsüz felek bir merhem-i bihbûd göstermez

N’ola âteş-eser olsa sevâd-ı şi’ri Rezmî’nün

Derûnı hâne-i âteşdür ammâ dûd göstermez 

(İsen, Mustafa, Ali Fuat Bilkan, Tuba Işınsu Durmuş (2012). Sultanların Şiirleri Şiirlerin Sultanları. İstanbul: Kapı Yay. 249)

GAZEL

Sunmazuz biz her şikâra pençe-i teshîrimüz

Şâhbâz-ı himmetiz sadr-ı hümâdur yerimüz

Güft ü gûdan fâriğ ankâ gibi uzlet-meskeniz

Söylenir dillerde ammâ nâm-ı âlem-gîrimüz

Eylesek hüsn-i beyân gül-gonceler vasfında ger

Bülbül-i şeydâya takrîr ögredür ta’bîrimüz

Pes-ayâr-ı kalbe telkîn eylesek altun olur

Cevher-i hâke vücûd-ı kîmiyâ-te’sîrimüz

Kûşiş-i merdân edüp tahsîl-i irfân eyledük

Oldı Rezmî himmet-i merdân-ı ma’nâ pîrimüz 

(İsen, Mustafa, Ali Fuat Bilkan, Tuba Işınsu Durmuş (2012). Sultanların Şiirleri Şiirlerin Sultanları. İstanbul: Kapı Yay. 250)