Madde Detay

Asıl adı Hamza Turgut olan âşık, 1945 yılında Sivas Gürün’ün Çatkara mezrasında doğmuştur. Osman ve Hatice’nin oğludur. İlkokul tahsilini Gürün’de yapmış ancak eğitimine devam edemeyip çiftçilikle uğraşmaya başlar. 1965 yılında askere gider. Askerlik hizmetini İstanbul ve Edirne’de yapar. 1967’de terhis olduktan sonra Karadoruk Köyü’nde Süleyman Kısık’ın kızı Hatice Hanım ile evlenir. Bu evlilikten yedisi kız sekiz çocuğu olur. 1983 yılında işçi olarak Suudi Arabistan’a gidip burada 4 yıla yakın bir süre çalışır ve bu arada Hac farizasını da yerine getirdikten sonra geri köyüne dönerek rençperlik yapar. 2001 yılında emekli olur. Hâlen köyünde yaşamaktadır (Kaya 2009: 74).

Âşık, şiirlerini hece ölçüsüyle yazar. Şiirlerinde yarım kafiye kullanmakla birlikte tam ve zengin kafiye de kullanır. Şiirlerinin büyük kısmını koşma nazım biçimiyle yazar. Bütün şiirlerinin son bendinde Hamza mahlasını kullanırken bazen ölçü gereği Biçare Hamza mahlasını da kullanır. Şiirleri içerik yönünden ele alındığında aşk gibi bireysel duyguların şiirlerinde işlendiği görülür. Şiirlerinde zamandan ve içinde bulunduğu durumdan şikâyet etmektedir. Hayatında ekonomik açıdan yetersiz şartların hüküm sürmesinden dolayı felekten, dünyadan ve insanlardan yakınır.

250’den fazla şiiri olan Hamza Turgut, hemen hemen her konuda şiir yazar. Usta-çırak ilişkisinden uzak olarak kendine has tarzda şiirler yazar. Şiirlerinde Hamza veya Biçare Hamza mahlasını kullanır. Şiir tekniği iyi olduğu kadar ifadeleri de samimidir (Kaya 2009: 74).