Madde Detay

Asıl adı Osmân İzzet’tir. Bursa’da 1226/1811 yılında doğdu. Mehmed Râşid Efendi’nin oğludur. İffet Efendi’den Farsça, Ali Rıza Efendi’den Arapça öğrendi. Hakkâklık sanatında ustaydı. 1251/1835 yılında Bursa’da müderris olarak görevlendirildi. 1281/1864’te İstanbul’da vefat etti. Topkapı dışında medfundur.

Fatîn, bir Dîvân olacak kadar şiiri olduğunu ifade etmektedir (1271: 291). Ayrıca İsim Risâlesi başlıklı 1271/1854-1300/1883 yılları arasında doğacak çocuklar için ebced hesabıyla yazılmış altmışa yakın isim ve mahlası içeren bir eseri bulunmaktadır.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü’l-Eş’âr. İstanbul: İstihkâm Alayları Litografya Destgâhı.

Kurnaz, Cemal, M. Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyyâ (1311). Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul: Matba’a-i Âmire.

Gazel

Cümle müjgânıma dürr-i teri tanzîm edeyim

Nakd-i aşkım diyerek yârıma teslîm edeyim

Cevr ü eltâfı ile mümtezic-ahvâl oldum

Nahs u sa’d ile velî nüsha-ı takvîm edeyim 

Gücenip yâr bu mazmûn ile agyâra dedi 

Lutf u ihsânımı uşşâkıma ta’mîm edeyim

Eyledi şâh-ı hüsün hat ile hep cevre yasag

Resm-i ümmîd-i vefâyı dile terkîm edeyim

Silk-i gevher gibi tahmîs ile bâlâ-ter ede

İzzetâ nazmını nazm-âvere takdîm edeyim

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü’l-Eş’âr. İstanbul: İstihkâm Alayları Litografya Destgâhı. 291.)