Madde Detay

Abdulvahap Salt 1934 yılında Malatya’nın Battalgazi ilçesinde dünyaya gelmiştir. Salt’ın babası yörenin ileri gelenlerinden Hacı Bayram Efendi, annesi Zühal Hanım'dır. Hacı Bayram Efendi'nin evi zamanında önemli bir kültürel toplanma alanı olduğundan Abdulvahap’ın yetişmesinde bu evin büyük etkisi vardır. Abdulvahap, ilkokul yıllarında aile dostlarından Cumali Kalkan Efendi’den Kuran dersleri almış, daha sonra yörenin büyük âlimlerinden meşhur Ağınlı Ahmet Üzel’in meclislerine katılarak bilgisini, görgüsünü geliştirmiştir. Bu dönemde yoğun bir okuma alışkanlığı da kazanan Abdulvahap, kısa zaman sonra şiirler yazmaya başlamıştır (Kavruk vd. 2006: 590). Abdulvahap Salt 1953 yılında Battalgazi’de köy kâtipliğine tayin edilmiş, 1955’te askere gitmiş ve 1957 yılında telsiz muhabere çavuşu olarak terhis olmuştur. Terhisten sonra, Malatya merkez Badıllı Camii müezzinliğine, iki yıl sonra da Battalgazi’deki Meydanbaşı Camii imamlığına tayin olmuştur. Bu tayinlerden bir süre sonra yine Battalgazi merkez Karahan Camii imamlığına atanmış ve uzun süre burada görev yaptıktan sonra 1983 yılında emekli olmuştur. Şair, 4 Eylül 2014 tarihinde Battalgazi’de vefat etmiştir.

Genellikle şiirleriyle tanınan Abdulvahap Salt, hemen her konuda manzumeler kaleme almış, çok yazan yazdıklarını da ezberinde tutma özelliğine sahip kalem şuarasındandır. Şair, mesleği gereği dinî ve tasavvufî konular başta olmak üzere sosyal hayatın hemen her alanında, günlük hayatı ilgilendiren her hususta şiirler kaleme almıştır. Onun şiirlerinde tabiatın her inceliğini, güzelliğini, aşkın her safhasını lirik bir üslupla görmek mümkündür. Şiirlerinde baştan beri Kul Vahap mahlasını kullanan şair hikmetli sözler, veciz ifadeler ve tarih manzumeleri yazmayı da ihmal etmemiştir (Kavruk 1999). Malatya’nın pek çok binasında, camiinde Kul Vahap’ın tarih manzumeleri bulunmaktadır.

Kul Vahap, şiirlerinde her zaman hece veznini kullanmış, genellikle biçim olarak dörtlük kullansa da yer yer beyit birimiyle mesnevî, gazel, kıta vb. nazım şekillerini denemiştir. Muhteva olarak da ilahî, tevhid, münacaat, na’t, methiye vb. türleri yetkin bir şekilde kullandığı görülmektedir. Bu durum onun hem klasik Türk şiirinin hem de yüzyıllara dayanan Türk halk şiirinin ve estetik yapısının birikimlerinden de faydalandığını göstermektedir. Hece vezniyle mevlit yazan ender şairlerdendir olan Kul Vahap ulusal ve yerel günlük gazetelerde güncel olaylara değişik yönlerden bakarak derinlikli makaleler, fıkralar yazıp edebî, fikrî ve estetik bakış açısını düz yazıyla da ortaya koymuştur (Kavruk 1999: 3).

Şair nesirlerini manzumelerle süslemeyi bir yöntem hâline getirmiş, her köşe yazısını, makalesini mutlaka şiirlerle süslemiştir. Köşe yazıları dışında pek çok düzyazı eserleri, manzum-mensur karışık çalışmaları, salt manzum kitapları ve pek çok şiiri olmasına rağmen bunların çok azı yayımlanabilmiştir.