Madde Detay

Yenişehir’de doğdu. Asıl adı Seyyid olup Yenişehirli Seyyid Atâ diye tanındı. Öğrenimini tamamladıktan sonra kâtiplik yaptı. Kaynaklardaki bilgiler bunlarla sınırlıdır. Devrin bazı mecmualarında şiirlerine rastlanmaktadır.

Akbayar, Nuri ve Seyit Ali Kahraman (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri. C. II. İstanbul: Bozkurt Matbaası. 

İpekten, Haluk, M. İsen vd. (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kılıç, Filiz (hzl.) . Şefkat, Tezkire-i Şu’arâ-yı Şefkat-i Bagdâdî.  http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-219127/h/metinsb.pdf [erişim tarihi: 16.04.2013]

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Silahdarzâde Mehmed Emin. Silahdarzâde Tezkiresi. Millet Kütüphanesi AE Nr. 795. vr. 49.

Sungurhan Eyduran, Aysun (2000). “Atâ”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.1. Ankara: AKM Yay. 554.

Gazel

Şem’-i cemâle yanmaga pervâne olmuşuz

Hüsn-âşinâ-yı şöhret-i cânâne olmuşuz

Saht-ı emelde hâsılımızdır şikestelik

Bu çerh-i âsyâb-ı gama dâne olmuşuz

Hâtır aceb mi olsa perîşân-ı rûzgâr

Biz turra pîç-i pür-girih-i şâne olmuşuz

Ta’bîr iderse çeşm-i suhan-gû ider yine

Yâd-ı lebinle hâbda mestâne olmuşuz

Mest-i siyâh-ı dildir Atâ her hurûfumuz

Zîrâ hurûş-ı ma’niye humhâne olmuşuz

(Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty.). Türk Şairleri. C.2. İstanbul. 540.)