Madde Detay

Esrafil Akyol, 1950'de Sivas’ın İmranlı ilçesi (TDEA 2002: 296; Akyol 2019) Toptaş köyünde dünyaya gelmiştir. İlkokul mezunudur. Anne adı Hanife, baba adı Laçin’dir. Hatun Hanım ile evli olup Songül, Yasemin, Mahmut ve Fatih adında dört çocuğu vardır. Askerliğini Tekirdağ Çorlu’da yapmıştır. Askere gidinceye kadar köyünde yaşayan âşığın bu süreçten sonra gurbet hayatı başlar. Makine operatörü olması dolayısıyla Türkiye’nin çeşitli şehirlerinde yaşar ve çeşitli şirketlerde çalışır. Şu anda emekli olan âşık, Muğla Fethiye’de yaşamaktadır (Gönel Sönmez 2019).

14-15 yaşlarında saz çalmaya başlayan âşık, rüyasında Hz. Ali’yi görür. Büyük başaklarla dolu bir tarlada Hz. Ali, kendisinin seçildiğini söyler. Rüyaları artarak devam eder ve yine bir gece rüyasında başını sağ tarafa çevirmesi istenir. Sağ tarafına baktığında bir duvarda deyişlerin yazılmış olduğunu görür. Uyandığında deyişleri aklında tutmaya çalışır ve rüyasını “analığına” anlatır. Analığı bu durumdan hoşnut olmaz ve münakaşa ederler. Şiir söylemeyi unutmasını ister. Karşılaştığı zorluklara rağmen içten içe şiir söyleme heyecanı devam eden âşık, on yedi yaşındayken yakın köyden birine âşık olur ve o vesileyle tekrar şiir söylemeye başlar (Gönel Sönmez 2019). Adını mahlas olarak kullanır. Mevcut şiirlerinden hareketle hece ölçüsünün değişik kalıplarını kullandığını söylemek mümkündür. Şiirlerinde muhteva olarak didaktik konular, sosyal yaşam ve lirik unsurlar ön plana çıkmaktadır.

Âşığın Çocuk ve Babası adlı on dört sayfalık bir kitabı bulunmaktadır. Kitap, muhtelif şiir ve masallardan oluşmaktadır (TDEA 2002: 296; Gönel Sönmez 2019).