Madde Detay

Anteple ilgili bir bahariyyesi bulunan şairin hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Ahdî’nin Gülşen-i Şuarâ’sında kayıtlı olduğu için 16. yüzyılda yaşamış olması muhtemeldir. Antep’te doğmuş, uzun süre bu şehirde Alaybeyliği yapmıştır. Burada fakirlerin ve şairlerin koruyucusu olarak tanınmıştır. Ahdî, mahlasının aksine güler yüzlü, zarif, nazik ve her zaman neşeli bir kişiliğe sahip olduğunu bildirmektedir.

Yener, Şakir Sabri (1934). Gaziantep Büyükleri. Gaziantep: Gaziantep Halk Fırkası Matbaası.

Yener, Şakir Sabri (1939). “Gami”. Başpınar Dergisi 4: 10.

İpekten Haluk, İsen Mustafa. Okçu Naci, Toparlı Recep (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şuarâ. Ankara: AKM Yay.

Güzelbey, Cemil Cahit (1982). “Gamî Bey”. Gaziantep Sabah Gazetesi 16-7. 2.

Dr. Mehmet Kutlar şiir defteri.

Yakar, Halil İbrahim (2013). Antepli Divan Şairleri. Gaziantep: Yaşar Cevizli Mağazaları.

Gazel

Kaşı dîbâçe hatt-ı ârızı şerh-i mütâli‘dür

Kitâb-ı hüsn ile ol meh cemî‘ âlemi câmi‘dür

Lebinde tîg şeklinde görinen hatt-ı anber-bâr

Anın Îsî-i devrân oldugına nâs kât‘idür

Gönül gel ötesin etme karanuluk ne gözlersin

Senün ol mâha mihrin gün gibi âlemde şâyi‘dür

Figânum ra‘d dolıdur dânesi eşk-i firâvânum

Duhânum ebr içinde yanar âhum berk-i lâmi‘dür

Çü bâis aşk imiş bünyâdına bu kâinâtın bes

Muhabbetsiz geçen ömr ey Gamî âlemde zâyi‘dür

***

Ol gonca sözde kim leb ü dendân açar kapar

Dürr ile tolu hokka-i mercân açar kapar

 ***

Gamîden ey gözi âhû rakîb elbetde dûr olmaz

Kara kulluk durur gûyâ ki almış yanın aslanun

 ***

Hâsıl olmaz kişt-i ömr ol rûy-ı zîbâdan cüdâ

Sebze-i nev-restenin hâli n’olur mâdan cüdâ

Terkib-i Bend

Nev-bahâr oldı çün açdı goncalar yüzden nikâb

Cânib-i Hak’dan çemen ehline oldı feth-i bâb

Koymadı feryâd-ı bülbül nergisüň çeşminde hâb

Zülf-i dilber-veş sabâdan sünbül eyler pîç ü tâb

Veçhi var altın kalemler dutup elde âfitâb

Safha-i gülzâra yazsun âyet-i nime’l-me‘âb

Cennet-i firdevse dönmişdür bu günler Ayntâb

Yine zibâ hil‘atin giymiş ser-â-ser bûstân

Her şecer bir nâzı çok dil-dâra dönmişdür hemân

Berk-i ezhâra soguk el sunmasın hiçbir hazân

Zeyn idüpdür bâg-ı reyhân ü benefşe erguvân

Her tarâf ejder gibi sûsenler açmışdur dehân

Gel berü kılmak murâdınsa temâşâ-yı cihân

Cennet-i firdevse dönmişdür bu günler Ayntâb

Buldı çün sultân-ı gül adl ile âlem itidâl

Hâlıkına zikredüp başın salar her bir nihâl

Yetişüp bi’l-cümle etrâf-ı çimen buldı kemâl

Çevresinden geçmez oldı sûsenin hergiz şimâl

Oldı bu şöhretle şehrün çevresi cennet-misâl

Her tarafdan seyr idüp dilberleri hûrî-makâl

Cennet-i firdevse dönmişdür bu günler Ayıntâb

Her seher gülzâra nîsân yagdırur ebr-i bahâr

Güller agzından sadef-mânend ider dürler nisâr

Eşk-i âşık gibi cûş idüp akar her cûy-bâr

Serv-kâmetler duâsına el açmışdur çınâr

Hadd-i dilberle müzeyyendür benefşe müşk-bâr

Dostlar bâg-ı İrem didüklerinün adı var

Cennet-i firdevse dönmişdür bu günler Ayntâb

Dâg-ı derde ger eger bulmak dilersen merhemi

Lâle-vâr elden düşürme bir nefes câm-ı Cem‘i

Sâni-i kudret yine pür-nakş idipdür âlemi

Aç gözün mir‘âtı kalbinden gider jeng-i gamı

İbn-i vakt ol çekme ferdâ gussasını her demi

Dâr-ı dünyâ mihnetin çekmek ne lâzım ey Gamî

Cennet-i firdevse dönmişdür bu günler Ayntâb