Madde Detay

Manisalıdır. Asıl adı Abdülganî’dir. Gınâyî mahlasıyla ün kazandı. Tuhfe-i Nâilî’de, şairin adı Abdülfenâ olarak geçmektedir. . Öğrenim görüp müderris oldu. Ardından Kayseri kadısı olarak görev yaptı. Kaynaklarda şairin, 1013/1604 yılında Celâli eşkıyaları tarafından öldürüldüğü belirtilir. Kayseri’de medfundur (Ekinci 2013: 195, Kurnaz-Tatcı 2001: 732).

Ekinci, Ramazan (2013). Vefeyât-ı Ayvansarâyî (İnceleme-Tenkitli Metin). İstanbul: Buhara Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakimzade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Yay.

Özcan, Abdülkadir (1989). Nev’îzâde Atâî, Hadâiku’l-Hakaik fî Tekmileti’ş-Şakaik (önsöz ve indeks ile tıpkıbasım). İstanbul: Çağrı Yay.

Kapunda sâ’il-i lutfun gedâyum yâ Resûla’llâh

Şefâ’at eyle muhtâc-ı ‘atâyum yâ Resûla’llâh

Dü ‘âlemde Gınâyî bendene devlet bu yetmez mi

Dimege ümmet-i hayru’l-verâyum yâ Resûla’llâh

(Ekinci, Ramazan (2013). Vefeyât-ı Ayvansarâyî (İnceleme-Tenkitli Metin). İstanbul: Buhara Yay. 195)